خانه> قرآن و دانشجو >971

چهارشنبه 30/7/93
124

اول و پانزدهم هر ماه مهمان شماييم

 

بنام خدا - نسخه سوم نرم افزار پرسمان ويژه اندروید آماده شد

منو

بايگاني موضوعي
بايگاني شماره اي
گفتگوي زنده
عضويت
پرسش و پاسخ
پيگيري پاسخ
پاسخ سوالات غيرخصوصي
طرح سوال و ارتباط با ما

احكام نماز و روزه دانشجوي مسافر


جستجو







 

 

بورس مقالات

پيامدهاي خودارضايي...
درمان خود ارضايي ب...
ابراز محبت دختر به...
رابطه دختر و پسر
احضار روح با نعلبك...
گناهان كبيره
ماجراي دختران و پس...
شيوه هاي همسريابي
چشم چراني، آثار و ...
تقويت اراده در انج...
نقش قرآن در زندگي ...
چگونه از ياران اما...
هولوكاست چيست؟
چه كنم گناه نكنم؟!
شوخي هاي پيامبر
اخلاق پيامبر (4) -...
چرا فقط بي حجابي! ...
گرايش دختران آمريك...
چگونه با تقوي شوم
اگه روسري خود را ب...
ايميل هايي از شيطا...
اثر بيدار ماندن بي...
جايگاه و ارزش نماز...
همه شرايط وضو
اخلاق پيامبر(2)- م...
تا باشگاه هسته اي
اخلاق پيامبر - توص...
موي بلند و وضو
مصحف فاطمه (س)
چرا جنگ را ادامه د...
خاطره اي جالب از ز...
گل حجاب، عطر عفاف ...
100 خاطره از شهيد ...
كاريكاتورها و حقوق...
اخلاق پيامبر (3) -...
پروانه تو هستم برا...
امام خميني(ره) و غ...
شهيده ولايت ...
حزب الله لبنان و م...
آخرين دولت

قرآن شناسی (5)
حقانیت و صحت قرآن
بازديد: 899

  نظر بدهيد  /   راي بدهيد  /   ارسال به دوستان  /   طرح سوال


حقانيت قرآن

 پرسش 5 . چطور مى توان حقّانيت و صحّت تمام مطالب قرآن را ثابت كرد؟

از آنجا كه ما اعتقاد داريم خداوند صادق بوده و جز كلام راست و درست سخنى نمى گويد و هر چه مى گويد حق و صحيح است؛ چنانچه اثبات كنيم تمام مطالب قرآن از سوى خداوند متعال بوده و اكنون نيز آنچه به نام قرآن در دسترس همگان است، همان قرآنى مى باشد كه از سوى خداوند نازل گشته و هيچ عنصر غيرخدايى ـ چه به عمد و چه به خطا ـ در آن راه نيافته است، مى توانيم اثبات كنيم كه تمام مطالب قرآن حق و صحيح است. براى اثبات اين مدعا، ادله «حجيت صدورى» قرآن مطرح است:

 

يكم. قرآن كتاب خدا است؛

اين مدعا در سطوح مختلف قابل طرح بوده، معانى عميق و متعددى دارد:

1. مفاد و محتواى قرآن از سوى خداوند است.

2. تك تك الفاظ نيز از سوى او است.

3. تركيبات اين الفاظ (در قالب آيات) از سوى خداوند است.

4. ترتيب اين آيات (به صورت سوره ها) از ناحيه خداوند مى باشد.

از اين رو وجوه مختلفى براى اعجاز قرآن گفته شده كه مى توان آنها را به سه بخش طبقه بندى كرد:[1]

 الف. اعجاز لفظى؛ قرآن ثابت مى كند كه الفاظ و تركيبات قرآن، الهى است. علاوه بر آنكه روشن مى سازد آن مقدار از آياتى كه به يكديگر مرتبط بوده و در يك سياق اند، از ناحيه خداوند است.

ب. اعجاز محتوايى؛ قرآن نشان از عدم وجود اختلاف در قرآن دارد. بعضى از آيات، از غيب و مطالب آينده خبر مى دهد و برخى از علوم و معارفى كه لااقل در آن زمان هيچ بشرى نمى توانسته به آنها دسترسى پيدا كند. اين نوع اعجاز حقانيت قرآن و آسمانى بودن آن را اثبات مى كند.

ج. اعجاز قرآن از جهت آورنده آن؛ بر اين مطلب تكيه دارد كه رسول گرامى اسلام صلى الله عليه و آله فردى امى بوده است و نمى توانسته از پيش خود كتابى بياورد. اين نوع اعجاز نيز اثبات مى كند كه مفاد قرآن از ناحيه خداوند است.

 

دوم. وحى مصون از خطا است؛

براساس اين دليل اگر كسى به حقيقت وحى توجه نموده و مفاد آن را خوب دريافت كند و تصورى صحيح از آن داشته باشد به مصونيت وحى از خطا اعتراف خواهد كرد. حقيقت «وحى» نوعى علم شهودى و حضورى است كه در آن «حقايق هستى» در محضر شاهد و كاشف حاضر است؛ به خلاف علم حصولى كه فقط صورتى از علوم در ذهن وجود دارد. در واقع اين صورت ذهنى، پلى براى ارتباط با جهان خارج است. از اين رو چون واسطه در نزد ذهن حاضر است، امكان دارد به دليل تفسير اشتباه، در تطبيق آن با صورت خارج به خطا بيفتد. اما در علم حضورى چون نفس معلوم مكشوف و مشهود در نزد عالم كاشف و شاهد حاضر است و واسطه اى در كار نيست، امكان خطا معنا ندارد و چون حقيقت وحى كشف و شهود  عالم غيب است و از نوع علم حضورى مى باشد، در آن خطا معنا ندارد.[2]

سوم. رسول اكرم صلى الله عليه و آله معصوم است؛

عنايت به حكمت خداوند درباره نبوت و انزال كتاب هاى آسمانى، «پيامبر» بايد از هرگونه گناه و اشتباه و هرگونه خطا در هنگام دريافت وحى و رساندن آن به مردم معصوم باشد؛ چرا كه اگر چنين نباشد؛ اعتماد مردم بر پيام رسانى و الهى بودن همه تكاليف و پيام ها از ميان مى رود[3].

آنچه گفتيم ثابت كرد كه قرآن از سوى خدا است و به طور صحيح و كامل در اختيار ما قرار گرفته است، پس تمام مطالب آن حق و درست است. البته درباره كشف حقانيت و صحت تك تك گزاره هاى قرآنى، بايد بگوييم؛ هر چند برخى از گزاره هاى دينى را عقل ما به طور مستقيم درك مى كند و در دايره داورى تجارب بشرى و علوم قرار مى گيرد؛ اما بسيارى از آنها فراتر از گستره عقل و خارج از حوزه نفى و اثبات علوم و تجربه هاست.

براى مثال خصوصيت نعمت هاى بهشتى يا ويژگى جن، ملائكه، حوادث عالم برزخ و... در دسترس عقل و دانش بشرى نيست. در اينجا راهى جز پذيرش اعتبار منابعى كه گزارش اين وقايع را داده اند وجود ندارد، چنان كه در بسيارى از علوم ادبى و تاريخى نيز از همين روش استفاده شود.

بله، برخى از همين معارف، از طريق كشف و شهود عرفانى و باطنى به دست مى آيد؛ اما اين راهكار، قابل توصيه به عموم مردم و انديشمندان نيست و گستره آن، تمام معرفت هاى قرآنى را شامل نمى شود.


پي‌نوشت‌ها:


[1]. نگا: ثامنى، سيد مصطفى، وجوه اعجاز قرآن (مجموعه مقالات دومين كنفرانس تحقيقاتى علوم و مفاهيم قرآن كريم، صص 168 ـ 178).

 [2]. سعيدى روشن، محمد باقر، تحليل وحى از ديدگاه اسلام و مسيحيت، صص 22 ـ 28.

 [3]. پژوهشى در عصمت معصومان، ص 109 ـ 112.

 



نظر شما راجع به اين مقاله

 

 نظر سنجي: عالي خوب متوسط  ضعيف  

     نظر متني:
    
نام/نشاني ايميل :
     متن :
              
                                                                         
               

     ارسال براي دوستان :
     نشاني ايميل:  
   
      

 



مناسبت ها



ويژه


بازديدها

کاربران برخط:  1217

صفحه اول:  0

مقالات:  0


انتشار اينترنتي مطالب يا چاپ در نشريات دانشجويي با ذکر منبع موجب امتنان است

نقل مطالب در ديگر نشريات با اطلاع ين مجموعه و ذکر منبع بلامانع است

بري چاپ در کتب، کسب اجازه کتبي الزامي است

اداره مشاوره و پاسخ نهاد نمایندگی مقام معظم رهبری در دانشگاه ها