خانه> اهل سنت واقعی >609


149

اول و پانزدهم هر ماه مهمان شماييم

 

بنام خدا - نسخه سوم نرم افزار پرسمان ويژه اندروید آماده شد

منو

بايگاني موضوعي
بايگاني شماره اي
گفتگوي زنده
عضويت
پرسش و پاسخ
پيگيري پاسخ
پاسخ سوالات غيرخصوصي
طرح سوال و ارتباط با ما

احكام نماز و روزه دانشجوي مسافر


جستجو



 

بورس مقالات

ابراز محبت دختر به...
درمان خود ارضايي ب...
پيامدهاي خودارضايي...
قرص شب امتحان (تار...
نظرات مقاله «پيامد...
احضار روح با نعلبك...
هولوكاست چيست؟
همجنسگرايي، علل و ...
گناهان كبيره
رابطه دختر و پسر
چشم چراني، آثار و ...
چگونه از ياران اما...
عجم، دشمن اهل بيت؟...
تقويت اراده در انج...
علامت قبولي توبه
ماجراي دختران و پس...
شيوه هاي همسريابي
اخلاق پيامبر (4) -...
نقش قرآن در زندگي ...
احكام نماز و روزه ...
شوخي هاي پيامبر
چه كنم گناه نكنم؟!
چگونه با تقوي شوم
همه شرايط وضو
گرايش دختران آمريك...
اثر بيدار ماندن بي...
چرا فقط بي حجابي! ...
جلسه خواستگاري
...

اگه روسري خود را ب...
ايميل هايي از شيطا...
جايگاه و ارزش نماز...
چرا جنگ را ادامه د...
دفتر 30 پرسش ها و ...
اخلاق پيامبر(2)- م...
موي بلند و وضو
خاطره اي جالب از ز...
اخلاق پيامبر - توص...
امام خميني(ره) و غ...
تا باشگاه هسته اي
مصحف فاطمه (س)

آمار سایت


تعداد مقالات:
1995

بازدید مقالات:
6096891

بازدید سوالات:
2557703



سجده بر تربت عشق بازديد: 4806

  نظر بدهيد  /   راي بدهيد  /   ارسال به دوستان  /   طرح سوال


 

برداشت اول: سنت

رسول خدا (صلي الله عليه و آله) بر خاك و زمين سجده مي كرد و در سجده، چيزي را بين پيشاني و زمين، حائل قرار نمي داد و مي فرمود: «زمين براي من، سجده گاه و پاك كننده قرار داده شده است».

بنابر روايات بسياري – كه شيعه و سني نقل كرده اند – پيامبر(صلي الله عليه و آله)،‌ در تابستان كه بر اثر هواي حجاز، خاك و ماسه هاي كف مسجد النبي بسيار گرم و سوزان مي شدند، بر حصير، سجده مي كرد.

بنابراين، بر غير آن چه كه پيامبر(صلي الله عليه و آله) بر آن سجده كرده، سجده جايز نيست.

 

برداشت دوم: بدعت

سجده بر هر چيزي، حتي فرش و پارچه، دوري از سجده بر زمين و تهاجم بر شيعيان به دليل سجده بر زمين و يا قطعه اي از زمين (سنگ و مهر)، از بدعت هايي است كه پس از رسول الله(صلي الله عليه و آله) ميان مسلمانان شكل گرفت.

 

برداشت سوم: درنگ

درباره سجده در نماز واجب، مي توان از سنت پيامبر(صلي الله عليه و آله) و شيوه اصحاب نيز ياد كرد:

1 ـ‌ پيامبر(صلي الله عليه و آله)، مسلمانان را به سجده بر زمين امر مي كرد. روزي پيامبر (صلي الله عليه و آله) با دست مباركش، به او اشاره كرد و فرمود: عمامه ات را بردار و به پيشاني اش اشاره نمود. (ابوبكر بيهقي، السنن الكبري، ج 2، ص 105) همچنين وقتي ديد كه بلال حبشي بر گردي عمامه اش سجده مي كند تا داغي زمين، آزارش ندهد. با دست خود، عمامه بلال را از زير پيشاني او بيرون كشيد و فرمود: «بلال! پيشاني ات را بر خاك گذار» (جعفر الهادي، الحقيقه كماهي، ص 21) و به صهيب نيز فرمود: «پيشاني تان را برخاك گذار»(ر.ك: كنزالعمال، حديث 19810) و به رباح نيز چنين فرمود. (همان، حديث 19777)

2 ـ سپرده ياران پيامبر(صلي الله عليه و آله) نيز سجده بر روي زمين بود. جابربن عبدالله انصاري مي گويد: من نماز ظهر را با پيامبر(صلي الله عليه و آله) مي گزاردم؛ مشتي از سنگ ريزه در دست گرفته، آنها را دست مي كردم تا خنك شوند و به هنگام نماز بر آنها سجده كنم.(مسند احمد ج3 ، ص 327)

بيهقي، يكي از دانشمندان اهل سنت، درباره تبيين اين حديث مي نويسد: اگر سجده بر لباس متصل به بدن، جايز بود،‌ قطعاً اين كار، آسان تر از خنك كردن سنگ ريزها در كف دست و قرار دادن آنها براي سجده بود.(السنن الكبري، ج2 ص 106)

خباب بن الارت مي گويد: «به رسول خدا (صلي الله عليه و آله) از شدت حرارت زمين كه پيشاني و دست ها را آزار مي دهد، شكايت كرديم و او به شكايت ما پاسخ نگفت». (همان، ج 2، ص 106)

3 ـ عالمان برجسته و عارفان اهل سنت نيز بر سجده بر خاك، تأكيد كرده اند؛ چنان كه امام محمدغزالي در كتاب «احيا العلوم» بر اين مسئله، از روي ناآگاهي و تعصبات جاهلانه است و از نظر منابع فقهي و عالمان برجسته اهل سنت نيز سجده بر خاك، افضل است و اگر اشكالي هست، در اين است كه چرا بر خلاف سنت پيامبر(صلي الله عليه و آله) اهل سنت بر هر چيزي حتي فرش و ... سجده مي كنند.

4 ـ خاك بايد پاك باشد و از همين روست كه شيعيان، تكه اي گل خشك شده را براي اطمينان از پاكي تهيه مي كنند و چه بسا كه براي تبرك، آن را از خاك مبارك كربلا كه شهادت گاه امام حسين(صلي الله عليه و آله) است، بر مي گيرند؛ همان گونه كه بعضي از صحابه، از سنگ ريزه هاي مكه برمي داشتند تا در سفر بر آنها سجده كنند.

5 ـ اساس سجده، بريدن از دنيا و متعلقات آن و خضوع و خشوغ كامل در پيشگاه خداست و در روايت آمده است كه انسان به خوردنيها و پوشيدني هاي خود، تعلق بسياري دارد؛‌ پس بر اين گونه امور، سجده روا نيست و پيشاني بر خاك ساييدن، بيشترين فروتني و تواضع و دوري جستن از ماديات و تعلقات دنيوي را در پي دارد.

6 ـ مُهر، خود موضوعيت ندارد و در زمان پيامبر(صلي الله عليه و آله) تمام زمين مهر بوده است و پيشاني را بر روي زمين مي گذاشتند. از اين رو، بر اساس روايات معصومان (عليه السلام) سجده بايد بر زمين و روييدنيهاي زمين، غير از خوردنيها و پوشيدنيها باشد و از نظر علماي شيعه نيز بر خاك زمين يا سنگ و امثال آن سجده كردن، كافي است. شيعيان، بر خاك، زمين، سنگ ريزه، تخته سنگ و ديگر اجزاي زمين و روييدنيهاي آن مانند حصير، سجده مي كنند و نه بر فرش، پارچه، چيزهاي خوردني و زينتي و اين، برگرفته از روايات بسياري است كه در كتاب هاي شيعه و سني نقل شده اند.

7 ـ سنگ و خاك، «مسجود عليه» است و نه «مسجود له» يعني «بر» خاك و سنگ، سجده مي شود و «به» آن سجده نمي شود. دقت در اين نكته، پاسخ به كساني است كه شبهه پرستش مهر توسط شيعه را بر زبان جاري مي سازند! (سبحاني، منشور عقايد اماميه، ص 271؛‌الحقيقه كما هي ، ص 38)

8 ـ سجده، آخر خضوع و فروتني است و اين، با سجده كردن بر سجاده، فرش، پارچه و زينتي هاي گران قيمت، به دست نمي آيد. سجده بر خاك و يا قطعه اي از زمين، نشان از سجده براي خداست و اين بر خاك ساييدن پيشاني، نوعي خضوع در پيشگاه پروردگار تلقي مي شو. نهادن پيشاني بر زمين و سجده كردن بر خاك، مناسب ترين حالت سجده در برابر خداست و بيشترين فروتني و تواضع در پيشگاه معبود را در خود دارد و اين كار، انسان را به ياد ريشه و اصل او، يعني خاك مي اندازد. خداي تعالي مي فرمايد: «منها خلقناكم و فيها نعيدكم و منها نخرجكم تاره اخري»؛ (طه، آيه 55) از (خاك) شما را آفريديم و بدان بازتان مي گردانيم و بار ديگر از آن بيرون مي آوريمتان».

هشام از حضرت امام صادق(عليه السلام) پرسيد: مرا آگاه ساز كه بر چه سجده رواست و بر چه ناروا؟ امام(عليه السلام) فرمود: سجده،‌تنها بر زمين و آن چه از آن مي رويد، جايز است؛ جز آن چه كه پوشيدني و خوردني است. باز پرسيد: فدايت شوم؛‌ فلسفه آن چيست؟ امام(عليه السلام) فرمود: زيرا سجده خضوع در پيشگاه خداوند عزوجل است. پس نشايد كه بر پوشيدني و خوردني، انجام گيرد؛ زيرا دنياگرايان، بنده خوردني ها و پوشيدني هايند و سجده گر در سجده اش، خدا را پرستش مي كند و نشايد كه پيشاني خود را بر معبود دنياگرايان ـ كه فريفته فريبايي آنند ـ بسايد. (وسايل الشيعه، ج 5 ، ص 343، ح 6740)

 

تاريخچه استفاده از مهر:

مهر در لغت به معناي، نشان، امضاء، اثر انگشت، ختم نمودن، وسيله‌اي فلز، سنگي، پلاستيكي و ... كه براي گذاشتن اثر به كار مي‌رود؛ آمده است.

مهر نماز كه برگرفته از معناي لغوي آن است، و به معناي علامت و نشانه و نموداري از زمين (خاك پاك به هم چسبيده، سنگ صاف، گل پاك و خشك شده) است كه به شكل‌هاي مكعب مربع، مستطيل، دائره، چند ضلعي و اكثراً از تربت كربلاي امام حسين ـ عليه السّلام ـ ساخته مي‌شود) دهخدا، علي اكبر، لغت‌نامه دهخدا، تهران، دانشگاه تهران، جلد (مو ـ موفق) ص 189).

فرزند عمر، خليفة دوم مي‌گويد: در يك شب باراني براي نماز صبح به مسجد رفتيم، يك نفر كه در مسيرش سنگ ريزه بوده، سنگ مناسبي را براي نماز برداشت، پارچه‌اي را پهن كرده و سنگ را بر روي آن گذاشت و نماز مي‌خواند، پيامبر ـ صلّي الله عليه و آله ـ ايشان را ديدند و فرمودند: چه كار قشنگ و خوبي است. (عطائي اصفهاني، ص 38 و 39) مي‌گويند اين اولين سجاده و مهر در اسلام است.

حضرت فاطمه ـ سلام الله عليها ـ با خاك تسبيح درست كرده و با آن ذكر مي‌گفتند، تا اينكه در سال دوم هجري در جنگ احد، عموي پيامبر ـ صلّي الله عليه و آله ـ حضرت حمزه ـ سلام الله عليه ـ شهيد شدند و ملقب به سيد الشهداء گرديدند، پيامبر ـ صلّي الله عليه و آله ـ براي نشان دادن عظمت اين شهيد، از خاك قبرشان برداشته و با خود به مدينه آوردند؛ حضرت فاطمه ـ سلام الله عليها ـ نيز از خاك قبر حضرت حمزه ـ سلام الله عليه ـ برداشته و با آن تسبيح براي ذكر و مهر براي نماز خواندن ساخت، اهل مدينه به تبعيت از ايشان مهر ساخته و با آن نماز مي‌خواندند. (عرفانيان، ص 67 ـ 64. ) اين سنت بين مسلمانان وجود داشت، هنگامي كه به مسافرتي مي‌رفتند، از خاك مدينه براي خود مهري مي‌ساختند و مي‌بردند تا با آن نماز بخوانند. (عطائي اصفهاني، صص 69 ـ 67) تا اينكه در سال 61 ق امام حسين ـ عليه السّلام ـ در كربلا به شهادت رسيدند. امام سجاد ـ عليه السّلام ـ از خاك كربلا تسبيح درست كردند و با آن ذكر مي‌گفتند و مهر ساختند و با آن نماز مي‌خواندند، ائمه بعد ـ عليهم السّلام ـ هم از ايشان تبعيت نمودند و شيعيان به تبعيت از ائمه خود از مهر كربلا استفاده مي‌كردند كه كم كم به شعار و سنت شيعيان تبديل شد. (عرفانيان، ص 66 ـ 46)

امام صادق(ع) دستمال زردی داشت که در آن تربت حضرت سید الشهداء(ع) بود وقت نماز که می شد همان تربت را موضع سجودش می ریخت و بر آن سجده می کرد و می فرمودند سجده بر تربت امام حسین(ع) حجاب های هفتگانه را کنار می زند و ایشان جز به تربت سید الشهداء علیه السلام سجده نمی کرد. (منتخب التواریخ ص 298، بحار الانوار، ج 83، ص 153 و 334، بحار الانوار، ج 82، ص 158، حدیث 25)

مهر خاك مدينه و كربلا در بين شيعيان رايج بود، ولي كم كم آن را به خاك قبر ائمه ديگر ـ عليهم السّلام ـ سرايت دادند تا براي نماز به خاك پاك به راحتي دسترسي داشته باشند.

در نتيجه استفاده از مهر و خاك از زمان خود پيامبر اكرم صلي الله عليه و آله بوده است ولي متاسفانه به علت تعصبات و مخالف با اهل بيت (عليه السلام) اين روش پيامبر هم مانند بسياري ديگر از سنتهاي او تحريف شده است و تنها شيعيان هستند كه پايبند به اين سنت ها باقي مانده اند.

 

نویسندگان: آقایان حسین پور و پورامینی



نظر شما راجع به اين مقاله

 

 نظر سنجي: عالي خوب متوسط  ضعيف  

     نظر متني:
    
نام/نشاني ايميل :
     متن :
              
                                                                         
               

     ارسال براي دوستان :
     نام شما:    نشاني ايميل:  
   
      

 



ويژه


انتشار اينترنتي مطالب يا چاپ در نشريات دانشجويي با ذکر منبع موجب امتنان است

نقل مطالب در ديگر نشريات با اطلاع ين مجموعه و ذکر منبع بلامانع است

بري چاپ در کتب، کسب اجازه کتبي الزامي است

اداره مشاوره و پاسخ نهاد نمایندگی مقام معظم رهبری در دانشگاه ها