خانه> قرآن و حديث >379


149

اول و پانزدهم هر ماه مهمان شماييم

 

بنام خدا - نسخه سوم نرم افزار پرسمان ويژه اندروید آماده شد

منو

بايگاني موضوعي
بايگاني شماره اي
گفتگوي زنده
عضويت
پرسش و پاسخ
پيگيري پاسخ
پاسخ سوالات غيرخصوصي
طرح سوال و ارتباط با ما

احكام نماز و روزه دانشجوي مسافر


جستجو



 

بورس مقالات

ابراز محبت دختر به...
درمان خود ارضايي ب...
پيامدهاي خودارضايي...
قرص شب امتحان (تار...
نظرات مقاله «پيامد...
احضار روح با نعلبك...
هولوكاست چيست؟
همجنسگرايي، علل و ...
گناهان كبيره
رابطه دختر و پسر
چشم چراني، آثار و ...
چگونه از ياران اما...
عجم، دشمن اهل بيت؟...
تقويت اراده در انج...
علامت قبولي توبه
ماجراي دختران و پس...
شيوه هاي همسريابي
اخلاق پيامبر (4) -...
نقش قرآن در زندگي ...
احكام نماز و روزه ...
شوخي هاي پيامبر
چه كنم گناه نكنم؟!
چگونه با تقوي شوم
همه شرايط وضو
گرايش دختران آمريك...
اثر بيدار ماندن بي...
جلسه خواستگاري
...

چرا فقط بي حجابي! ...
اگه روسري خود را ب...
ايميل هايي از شيطا...
جايگاه و ارزش نماز...
چرا جنگ را ادامه د...
دفتر 30 پرسش ها و ...
اخلاق پيامبر(2)- م...
موي بلند و وضو
خاطره اي جالب از ز...
اخلاق پيامبر - توص...
امام خميني(ره) و غ...
تا باشگاه هسته اي
مصحف فاطمه (س)

آمار سایت


تعداد مقالات:
1999

بازدید مقالات:
6110626

بازدید سوالات:
2558261



دعاي بي انتها بازديد: 5292

  نظر بدهيد  /   راي بدهيد  /   ارسال به دوستان  /   طرح سوال


عرفات، نام منطقه وسيعي است با مساحت حدود 18 كيلومتر مربع در شرق مكه معظمه، اندكي متمايل به جنوب كه در ميان راه طائف و مكه قرار گرفته است. زائران بيت الله الحرام در روز عرفه -نهم ذي حجّه- از ظهر تا غروب در اين منطقه حضور دارند. در نقلي آمده است كه آدم و حوّا(ع) پس از هبوط از بهشت و آمدن به كره خاكي، در اين سرزمين همديگر را يافتند و به همين دليل، اين منطقه «عرفات» و اين روز «عرفه» نام گرفته است.[1]

عرفه، از عيدهاي بزرگ است؛ هر چند عيد ناميده نشده است و روزي است كه حق تعالي بندگان خويش را به عبادت و طاعت خود دعوت كرده، سفره جود و احسان خود را براي آنها گسترده است. شيطان در اين روز، از همه اوقات خوارتر و حقيرتر و خشمناك تر است.

روايت شده كه حضرت زين العابدين(ع) در روز عرفه صداي فقيري را شنيد كه از مردم كمك مي خواست. حضرت فرمود: واي بر تو! آيا دست نياز به سوي غير خدا دراز مي كني؛ در حالي كه اميد مي رود در اين روز بچه هايي كه در شكم مادر هستند، مورد فضل و لطف الهي قرار گيرند و سعادتمند گردند؟[2]

در روايتي از حضرت صادق(ع) آمده است: «كسي كه در ماه رمضان آمرزيده نگردد تا رمضان آينده آمرزيده نمي گردد؛ مگر اين كه روز عرفه را درك كند».[3]

بهترين عمل در روز عرفه دعا است و در ميان روزهاي سال، اين روز براي دعا امتياز ويژه اي دارد.

روز عرفه داراي دعاهاي فراواني است؛ ولي در اين ميان، دعاي عرفه امام حسين(ع) داراي جايگاه ممتاز و ويژه است و در واقع، ناب ترين و عميق ترين معارف الهي و توحيدي در اين دعا، بر زبان سالار شهيدان(ع) جاري گشته است.

عصر روز عرفه امام حسين(ع) با گروهي از خاندان و فرزندان و شيعيان، با نهايت خاك ساري و خشوع از خيمه بيرون آمدند و در جانب چپ كوه ايستادند. امام(ع) چهره مبارك خود را به سوي كعبه گردانيد مانند مسكين نيازمندي كه غذا مي طلبد، دست ها را برابر صورت خود گرفت و دعايش را چنين آغاز كرد:

«الحمدلله الذي ليس لقضائه دافع و لا لعطائه مانع و لا كصنعه صانع و هو الجواد الواسع؛ سپاس خداوندي را سزاست كه چيزي قضايش را دور نمي سازد و از عطا و بخشش او جلوگيري نمي كند و هيچ آفريننده اي آفرينش او را ندارد و او سخاوت مندي بي انتهاست.»

حضرت(ع) سپس به بيان گوشه اي از نعمت هاي بي پايانِ خداوند كه انسان را در تمام مراحل رشد و تكامل در برگرفته، مي پردازد و مهرباني مادران و دايه ها و مواظبت و پرستاري و دل سوزي آنان را از الطاف و عنايت هاي خداوند مي شمرد؛ سپس به لزوم شكر نعمت هاي الهي اشاره مي كند و خود را از اداي يك شكر نيز عاجز و ناتوان مي بيند. هر فرازي از اين دعا، دريچه اي از نور و توحيد و عشق و محبت به خداوند را به سوي دل انسان مي گشايد و عباراتِ دعا و محتواي آن، نشان مي دهد كه امام حسين(ع) در حال اين دعا يك سره از خود و عالم غافل گشته، تمام جهان را به يك سو نهاده، با همه وجود حضور خداوند و احاطه و اشراف او به همه ذرات هستي و نفوذ علم و قدرت و حيات او را بر تك تك ذرات و موجودات عالم مشاهده مي نمايد و آن چه را كه ديده، بر زبان آورده است. امام حسين(ع) مي خواهد با اين نيايش، انسان و خدا را بشناساند و نزديكي آن را به هم بنمايد. او با اين نيايش، منطقي ترين و واقعي ترين رابطه انسان با خداوند بي چون را توضيح مي دهد.

دعاي عرفه سيدالشهداء(ع) سراسر نور و عرفان پروردگار است و آميزه اي از شور و عشق و محبت و معرفت به ذات پاك خداوند است. در فرازهاي اين دعا، امام حسين(ع) با خداوند چنين عاشقانه زمزمه مي كند:

خداوندا! اجازه فرما تا دمي چند در برابرت به زانو درافتم و قطراتي از اقيانوسِ جان، نثار بارگاهت نمايم. خيال دوري راه تا درگاه جمالت خسته و فرسوده ام كرده است:

 

از گِل آدم شنيدم بوي تو

راه ها پيموده ام تا كوي تو

 

خدايا! موجوداتي كه در هستي خود نيازمند تو هستند، چگونه مي توانند راهنماي من به سوي تو باشند؟

پروردگارا! آيا حقيقتي غير از تو آن روشنايي را دارد كه بتواند تو را بر من آشكار سازد؟ كي از نظر غايب و پنهان بوده اي كه نيازمند راهنمايي به سوي خود باشي و چه وقت از من دور بوده اي تا نمودهاي جهان مرا به تو برساند؟

 

همه عالم به نور توست پيدا

كجا گردي تو از عالم هويدا؟

 

خدايا! روشنايي جمال و جلالت در جهان هستي آشكارتر از هر چيز است و وجودِ تو خِفا و پوشيدگي ندارد تا چراغي سر راه بگيرم و بارگاه ربوبي تو را جست و جو نمايم و يا دليلي را راهنماي خود به سوي تو قرار دهم؛ چون فروزنده چراغ تو و سازنده دليل و راهنما، تويي.

خداي من! چشمي كه تو را بر خود نگهبان و مراقب نبيند، كور و فرو بسته باد و بنده اي كه از متاع محبت تو بي بهره باشد، سرمايه باخته و ورشكسته باد

 

ديده اي كان چهره روشن نبيند كور باد

خاطري كَز توست خالي، تيره و بي نور باد

 

امام حسين(ع) با اين دعا روحي تازه به كالبد عرفات دميد و اين نغمه خوش آسماني و آواي دل انگيز ملكوتي را تا ابد در سينه سيناي عرفات به يادگار گذاشت.

 

از صداي سخن عشق نديدم خوش تر

يادگاري كه در اين گنبد دوّار بماند

 

صحراي عرفات كالبد و جسم امام حسين(ع) روحِ آن است و به همين دليل حق تعالي، در روز عرفه پيش از آن كه به اهل موقفِ عرفات نظر لطف كند، به زائران قبر پاك حسين(ع)[4] نظر رحمت مي افكند.[5]

 

پي نوشت:

[1]- رسول جعفريان، آثار اسلامى مكه و مدينه، نشر مشعر.

[2]- مفاتيح الجنان، اعمال روز عرفه.

[3]- همان، فضيلت ماه مبارك رمضان.

[4]- مفاتيح الجنان، زيارت امام حسين(ع) در روز عرفه.

[5]- در اين مقاله از كتاب نيايش حسين(ع) تأليف علامه فقيد محمدتقى جعفرى، استفاده فراوان شده است.



نظر شما راجع به اين مقاله

 
  نظرات ساير كاربران

       زهرا : باتشكر اگر ميشود دعاهاي را كه زياد متداول نيستند اما ثواب زيادي دارند بر روي سايت نمايش دهيد

       یکی از رفقای شما : سلام/ آقای نویسنده شما چرا آخر مقاله هاتون اسمتنو نمینویسید؟؟؟؟؟

 نظر سنجي: عالي خوب متوسط  ضعيف  

     نظر متني:
    
نام/نشاني ايميل :
     متن :
              
                                                                         
               

     ارسال براي دوستان :
     نام شما:    نشاني ايميل:  
   
      

 



ويژه


انتشار اينترنتي مطالب يا چاپ در نشريات دانشجويي با ذکر منبع موجب امتنان است

نقل مطالب در ديگر نشريات با اطلاع ين مجموعه و ذکر منبع بلامانع است

بري چاپ در کتب، کسب اجازه کتبي الزامي است

اداره مشاوره و پاسخ نهاد نمایندگی مقام معظم رهبری در دانشگاه ها