خانه> کلام و دین پژوهی >283


149

اول و پانزدهم هر ماه مهمان شماييم

 

بنام خدا - نسخه سوم نرم افزار پرسمان ويژه اندروید آماده شد

منو

بايگاني موضوعي
بايگاني شماره اي
گفتگوي زنده
عضويت
پرسش و پاسخ
پيگيري پاسخ
پاسخ سوالات غيرخصوصي
طرح سوال و ارتباط با ما

احكام نماز و روزه دانشجوي مسافر


جستجو



 

بورس مقالات

ابراز محبت دختر به...
درمان خود ارضايي ب...
قرص شب امتحان (تار...
پيامدهاي خودارضايي...
احضار روح با نعلبك...
نظرات مقاله «پيامد...
همجنسگرايي، علل و ...
هولوكاست چيست؟
عجم، دشمن اهل بيت؟...
گناهان كبيره
چشم چراني، آثار و ...
چگونه از ياران اما...
رابطه دختر و پسر
علامت قبولي توبه
تقويت اراده در انج...
احكام نماز و روزه ...
ماجراي دختران و پس...
اخلاق پيامبر (4) -...
شيوه هاي همسريابي
نقش قرآن در زندگي ...
شوخي هاي پيامبر
چه كنم گناه نكنم؟!
جلسه خواستگاري
...

لیست کتب اداره مشا...
چگونه با تقوي شوم
همه شرايط وضو
دفتر 30 پرسش ها و ...
اثر بيدار ماندن بي...
چرا فقط بي حجابي! ...
گرايش دختران آمريك...
اگه روسري خود را ب...
دوستي با نامحرم در...
ايميل هايي از شيطا...
شيوه هاي کنترل نفس...
چرا جنگ را ادامه د...
جايگاه و ارزش نماز...
اخلاق پيامبر(2)- م...
خاطره اي جالب از ز...
موي بلند و وضو
اخلاق پيامبر - توص...

آمار سایت


تعداد مقالات:
2186

بازدید مقالات:
7154806

بازدید سوالات:
2619541



امامت از ديدگاه تشيع و تسنن 1 بازديد: 7289

  نظر بدهيد  /   راي بدهيد  /   ارسال به دوستان  /   طرح سوال


پیش از این دو مقاله راجع به مسئله امامت با نام «امامت در قرآن» خواندید. این مسئله را با مقالات امامت از دیدگاه تشیع و تسنن پیگیری می کنیم. نظرات خود را با ما در میان بگذارید و منتظر مقالات بعدی ما باشید.

 

نقطه اوج و اصلي اختلاف بين شيعه و سني مسئله امامت است و اختلافات ديگر از اين مسئله نشأت مي گيرد. بسياري از کساني که در مسائل اعتقادي ژرف نگري ندراند مي پندارند که اختلاف شيعه و سني فقط در دين است که شيعيان مي گويند  پيامبر اکرم (ص) علي (ع) را براي جانشيني خود برگزيد ولي اهل سنت معتقدند که چنين چيزي انجام نگرفته بلکه مردم به دلخواه خود ابوبکر را و او شخصا عمر را، و عمر توسط شوراي شش نفره عثمان را برگزيد، و خيليفه چهارم مجددا با آراء عمومي انتخاب شد. (با نگاهي به آموزش عقايد، مصباح يزدي، سازمان تبليغات اسلامي، ص 303)

و حال انکه اختلاف هر دو گروه قبل از هر چيز در دين است که آيا امامت يک مقام ديني و تابع تشريع و نصب الهي است يا يک سلطنت دنيوي و تابع عوامل اجتماعي است که شيعه آن را منصب الهي مي داند که حتي شخص پيامبر اکرم هم در انتخاب آن نقش استقلالي ندارد ولي اهل سنت آن را يک سلطنت دنيوي و مقام اجتماعي (با نگاهي به همان) مي داند، که با بيان تعريف هاي هر دو گروه و فرقه هاي اساسي امامت در مکتب تشيع و تسنن روشن خواهد شد که اهل سنت اصلا امامت را قبول ندارند استاد مطهري در اين زمينه مي گويد: «آن امامتي که شيعه به آن اعتقاد دارد،اصلا سني معتقد به آن نيست، آنچه اهل تسنن به نام امامت معتقدند، يک شأن دنياي امامت است که يکي از شئون آن است ... ما نبايد مسئله امامت را با مسئله حکومت مخلوط بکنيم و بعد بگوئيم اهل تسنن چه مي گويند و ما چه مي گوييم، اين مسئله ديگري است. در شيعه امامت پديده و مفهومي است درست نظير نبوت آن هم عالي ترين درجات نبوت. بنابراين ما شيعه قائل به امامت هستيم و آنها اصلا قائل نيستند نه اين که قائل هستند و براي امام شرائط ديگري قائلند». (امامت و رهبري، مرتضي مطهري، قم، انتشارات صدرا، ص 162-163)

 

1- تعريف هاي هر دو گروه

اکثريت اهل سنت مي گويند: «امامت خلافت و جانشيني پيامبر است در اقامه دين و حفظ حوزه اسلام به گونه که اطاعت از خليفه بر تمام امت واجب باشد». (دلائل الصدق، ج 2، ص 4، به نقل از فضل بن روز بهان اشعري، بدايه المعارف، ج 2، ص 6) و در امام عصمت و عدالت و علم الهي شرط نيست  و حتي انتخاب مردم هم نياز نيست حتي اگر فاسقي با قهر و غلبه و زور برمردم مسلط شد بدون هيچ بيعتي اطاعت او واجب است و خليفه شمرده مي شود (ر.ک: الوامع الالهيه، ص 259-285؛ دلائل الصدق، ج 2، ص 4) و خليفه مي تواند مرتکب اشتباهات فراوان شود چنان که ابوبکر و عمر و عثمان (بيش از 70) گفتند: اگر علي نبود (بر اثر اشتباه) هلاک مي شديم و امروزه سران کشورهاي اسلامي را مي ببينيم که به عنوان "اولي الامر" با همه مفاسدي که دارند بر مردم حکومت مي کنند.

ولي از ديدگاه تشيع، امامت خلافت کليه الهيه است که يک بخش آن ولايت تشريعي است که از آن رياست و خلافت ظاهري به دست مي آيد و بخش معم آن مرجعيت علمي و ديني و هدايت انسان ها به کمالات معنوي است. (ر.ک: بدايه المعارف، ج 2، ص 8-9، گوهر راد، ص 329؛ امامت و رهبري، مرتضي مطهري، ص 162-162)  در تعريف ديگر مي خوانيم امامت رياست (و پيشوائي) همگاني و فراگير بر جامعه اسلامي در همه امور ديني و دنيوي است.(مصباح يزدي، آموزش عقايد، سازمان تبليغات اسلامي، ص 298) جامع ترين تعريف را درباره امامت حضرت رضا (ع) دارد که بخشي از آن را منعکس مي کنيم:

«امامت مقام پيغمبران، ميراث اوصيا، خلافت الهي، جانشيني رسول خدا، مقام اميرالمؤمين و يادگار حسن و حسين (ع) مي باشد. براستي امامت زمام دين، مايه نظام مسلمين صلاح دنيا و عزتمندي مؤمنان است. همانا امامت ريشه اسلام بالنده و شاخه بلند آن است. کامل شدن نماز و زکات و ... به وسيله امام انجام مي گيرد. امام است که حلال خدا را حلال و حرام مي کند و حدود الهي را بر پا داشته و از دين خدا دفاع مي کند ...». (محمد بن تعقوب کليني، اصول کافي،تهران، انتشارات اسلاميه، ترجمه سيد جواد مصطفوي، ج 1، ص 286، علي بن شعبه، تحف العقول، تهران، کتاب فروشي اسلاميه، ترجمه علي اکبر غصاري، ص 462)  لذا هر کسي نمي تواند امام را انتخاب کند و مقام او را درک نمايد «همانا امامت قدرش برتر، و شأنش بزرگ تر، و منزلش عالي تر، و مکانش منيع تر، و ژرفاي آن عميق تر از آن است که مردم با عقل و انديشه خود به آن برسند، يا با انتخاب و آراء خويش به آن برسند و امامي را نصب کنند، براستي امامت (مقامي است) که خداوند متعال آن را بعد از مقام نبوت و خلت (خليل الهي) در مرحله سوم به ابراهيم خليل اختصاص داد و فضيلتي است که او را به آن شرفياب نمود...». (همان، ص 260-261؛ اصول کافي، همان، ص 284-285)

ادامه دارد



نظر شما راجع به اين مقاله

 

 نظر سنجي: عالي خوب متوسط  ضعيف  

     نظر متني:
    
نام/نشاني ايميل :
     متن :
              
                                                                         
               

     ارسال براي دوستان :
     نام شما:    نشاني ايميل:  
   
      

 



ويژه


انتشار اينترنتي مطالب يا چاپ در نشريات دانشجويي با ذکر منبع موجب امتنان است

نقل مطالب در ديگر نشريات با اطلاع ين مجموعه و ذکر منبع بلامانع است

بري چاپ در کتب، کسب اجازه کتبي الزامي است

اداره مشاوره و پاسخ نهاد نمایندگی مقام معظم رهبری در دانشگاه ها