خانه> کلام و دین پژوهی >275


149

اول و پانزدهم هر ماه مهمان شماييم

 

بنام خدا - نسخه سوم نرم افزار پرسمان ويژه اندروید آماده شد

منو

بايگاني موضوعي
بايگاني شماره اي
گفتگوي زنده
عضويت
پرسش و پاسخ
پيگيري پاسخ
پاسخ سوالات غيرخصوصي
طرح سوال و ارتباط با ما

احكام نماز و روزه دانشجوي مسافر


جستجو



 

بورس مقالات

ابراز محبت دختر به...
درمان خود ارضايي ب...
پيامدهاي خودارضايي...
قرص شب امتحان (تار...
نظرات مقاله «پيامد...
احضار روح با نعلبك...
هولوكاست چيست؟
همجنسگرايي، علل و ...
گناهان كبيره
رابطه دختر و پسر
چشم چراني، آثار و ...
چگونه از ياران اما...
عجم، دشمن اهل بيت؟...
علامت قبولي توبه
تقويت اراده در انج...
احكام نماز و روزه ...
ماجراي دختران و پس...
شيوه هاي همسريابي
اخلاق پيامبر (4) -...
نقش قرآن در زندگي ...
شوخي هاي پيامبر
چه كنم گناه نكنم؟!
چگونه با تقوي شوم
جلسه خواستگاري
...

همه شرايط وضو
اثر بيدار ماندن بي...
گرايش دختران آمريك...
چرا فقط بي حجابي! ...
اگه روسري خود را ب...
دفتر 30 پرسش ها و ...
لیست کتب اداره مشا...
ايميل هايي از شيطا...
جايگاه و ارزش نماز...
چرا جنگ را ادامه د...
اخلاق پيامبر(2)- م...
خاطره اي جالب از ز...
موي بلند و وضو
شيوه هاي کنترل نفس...
دوستي با نامحرم در...
اخلاق پيامبر - توص...

آمار سایت


تعداد مقالات:
2116

بازدید مقالات:
6618513

بازدید سوالات:
2592871



امامت در قرآن2 بازديد: 6481

  نظر بدهيد  /   راي بدهيد  /   ارسال به دوستان  /   طرح سوال


در مقاله گذشته پيرامون معنا و مفهوم امامت، كلمات هم معناي امامت و اهميت امامت در قرآن مطالبي خوانديم. دراين مقاله الهي بودن نصب امام را بررسي مي كنيم. نظرات و آراء خود را در مورد اين مقاله درج كنيد.

 

د- الهي بودن منصب امامت

نصب امام نياز به معرفت و شناخت همه جانبه دارد که در قدرت و توان بشري نيست، جز خداوند متعال و آنهاي که از علم الهي و غيبي برخوردارند چنين معرفتي ندارند، جملا ت زيباي امام هشتم دراين باره ما را از هر گونه لفاظي بي نياز مي کند، آن حضرت مي فرمايد: «همانا امامت قدرش برتر، و شأنش بزرگ تر، و منزلش عالي تر،و مکانش منيع تر، و ژرفاي آن عميق تر از آن است که مردم صرف انديشه خود به آن برسند، يا با انتخاب و آراء خويش به آن برسند و امامي را تصب کنند ...». (حکيمي، علميه الاسلاميه، ترجمه مصطفوي، ج 1، ص 284-285، تحف القعول، اسلامي، ص 460-461)  امام صادق (ع) مي فرمود: «آيا گمان مي کنند که امامت بر ما (مردم) واگذاره شده هر گونه که خواستيم عمل مي کنيم؟ نه به خدا، اين عهدي است گرفته شده از رسول خدا به سوي مردمي پس مردمي تا برسد به آخرين آنان». (اصول کافي، ج 1، ص 198) به اين جهت قرآن نصب امامت را الهي مي داند، که به چند آيه اشاره مي کنيم:

1- آيه ي خلافت:

«وَ إِذْ قالَ رَبُّكَ لِلْمَلائِكَةِ إِنّي جاعِلٌ فِي اْلأَرْضِ خَليفَةً قالُوا أَ تَجْعَلُ فيها مَنْ يُفْسِدُ فيها وَ يَسْفِكُ الدِّماءَ وَ نَحْنُ نُسَبِّحُ بِحَمْدِكَ وَ نُقَدِّسُ لَكَ قالَ إِنّي أَعْلَمُ ما لا تَعْلَمُونَ

و چون پروردگار تو به فرشتگان گفت من در زمين جانشينى خواهم گماشت [فرشتگان] گفتند آيا در آن كسى را مى‏ گمارى كه در آن فساد انگيزد و خونها بريزد و حال آنكه ما با ستايش تو [تو را] تنزيه مى ‏كنيم و به تقديست مى ‏پردازيم فرمود من چيزى مى ‏دانم كه شما نمى‏ دانيد». (بقره، 30)

اين خلافت الهي اختصاص به حضرت آدم ندارد بلکه فرزندان او را از انبياء و امامان شامل مي شود، شاهدش آيات متعددي است که خلافت را نسبت به انبياء ديگر به کار برده است. (اذ جعل کم خلفا، اعراف، 69؛ جعلناکم خلائف الارض، يونس، 14) (ر.ک: علامه طباطبائي، الميزان، دارالکتب الاسلاميه، ج 1، ص 116) و اين خلافت اعم از نبوت و امامت از طرف خدا جعل شده است و خداوند خود بايد خليفه خود را تعيين کند نه ديگران، و راز اين که آيه شامل امامت نيز مي شود اين است که در آيه جمله اسميه «جاعل» به کار رفته که نشان ميدهد خلافت تا پايان دينا ادامه دارد و چون با نبوت پيامبر اکرم (ص) رسالت پايان يافته، خلافت در قالب امامت ادامه دارد.

2- آيه ي امامت:

درباره حضرت ابراهيم مي خوانيم [به خاطر آوريد] هنگامي که خداوند، ابراهيم را با وسايل گوناگوني آزمود؛ و او به خوبي از عهده اين آزمايش ها برآمد، خداوند به او فرمود: «وَ إِذِ ابْتَلى‏ إِبْراهيمَ رَبُّهُ بِكَلِماتٍ فَأَتَمَّهُنَّ قالَ إِنّي جاعِلُكَ لِلنّاسِ إِمامًا قالَ وَ مِنْ ذُرِّيَّتي قالَ لا يَنالُ عَهْدِي الظّالِمينَ

و چون ابراهيم را پروردگارش با كلماتى بيازمود و وى آن همه را به انجام رسانيد [خدا به او] فرمود من تو را پيشواى مردم قرار دادم [ابراهيم] پرسيد از دودمانم [چطور] فرمود پيمان من به بيدادگران نمى ‏رسد». (بقره، 140) با توجه به اين که امامت بعد از امتحان ابراهيم نسبت به ذبح اسماعيل بود و در آن زمان حضرت ابراهيم مقام نبوت را دارا بود، اين مقام امامت است، و آيه مي گويد مقام امامت را بايد خدا عطا کند به همين جهت به تمام ذريه ابراهيم نمي رسد بلکه به کساني امامت مي رسد که خداوند برگزيده باشد و خداوند هم کساني را انتخاب مي کند که معصوم و پاک باشند.

اين آيه به خوبي دلالت دارد که انتخاب امام و نصب آن مختص خداوندي است و حتي امام قبلي بدون اول الهي حق انتخاب امام بعدي را ندارد.

به همين جهت هر گاه اعراب پيامبر مي خواستند که به اين شرط او را ياري مي کنند بعد از آن حضرت که جانشين او باشند، مي فرمود. اختيار اين امر با خداوند است من نيز در انتخاب جانشيني خود اختياري ندارم.

علاوه بر آيات فوق، از آيه ي تبليغ (مائده، 67)، اکمال (مائده، 5)، آيه ي ولايت (مائده، 55)، آيه ي اولي الامر (نساء، 59) .... انتصابي بودن امامت بدست مي آيد. و روايات متعددي نيز براين امر دلالت دارند.

مصداق هاي امامان برگزيده

در قرآن اسامي امامان برگزيده به طور صريح نيامده، بلکه به صورت اشاره و غير صريح بيان شده است، درآيه ي اکمال و تبليغ، ولايت و ... به امامت امير المؤمنان علي (ع) اشاره شده است و در آيه ي تطهير (احزاب، 32)، و مباهله (آل عمران، 61) و سوره هل اتي و ... به پنج تن آل عبا اشاره شده است

و در آيه مودت و پاداش رسالت (شورا، 23)، آيه ي اولي الامر(نساء، 59) و به نوعي در آيه ي ولايت (مائده، 55) و ... به همه امامان اشاره شده است. از جمله آيه ي که به تمام امامان آيه ي امامت ابراهيم است که مي رساند امامت در نسل غير ظالم و معصوم او تا قيامت ادامه دارد و هم چنين آيه ي ذيل به تمامي امامان از نسل امام حسين (ع) اشاره دارد: « وَ جَعَلَها كَلِمَةً باقِيَةً في عَقِبِهِ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُونَ       و او آن را در پى خود سخنى جاويدان كرد باشد كه آنان [به توحيد] بازگردند». (زخرف، 28)

ابا بصير از امام صادق (ع) از معناي آيه ي فوق پرسيد فرمود: «هي الامامه جعلها الله عز و جل، في عقب الحسين (ع) باقيه الي يوم القيامه؛ مقصود امامت است که خداوند در نسل امام حسين تا قيامت باقي گذارده است». (تفسير نور الثقلين، حويزي، ج 4، ص 597)  و مرحوم علامه درالميزان نيز همين نظر را تأييد مي کند که آيه مربوط به بقا و تداوم امامت تا قيامت در نسل ابراهيم (ع) و امام حسين (ع) مي باشد. (تفسير الميزان، ج 18، ص 111)

و در روايات کاملا مصداق و تعداد امامان مشخص شده است که دوازده نفرند، اين روايات هم در منابع اهل سنت آمده و هم شيعه، که در بخش هاي بعدي به آنها اشاره مي شود. به عنوان حسن ختام  به دو روايت اشاره مي کنيم:

1- جابر بن عبدالله انصاري مي گويد: از پيامبر اکرم (ص) پرسيدم امامان بعد از شما چند نفرند؟ حضرت فرمود: « يا جابر سألتني رحمتک الله عن الاسلام با جمعه علامهم عده الشهور؛ جابر خدايت رحمت کند، از تمام اسلام ازمن سؤال نمودي. تعداد آنان به تعداد ماههاست [يعني دوازده نفرند]». (ابن ميثم بحراني، غايه المرام، چاپ دوم، المقصد الاول، باب 2، ص 244، حديث 2)

2- خوارزمي (از روايات معروف اهل سنت است)  از سلمان نقل مي کند: به حضور پيامبر شرفياب شديم که حسين (ع) در آغوش او بود. چشمان او را بوسيد فرمود: «به درستي تو سيد و پدر سادات هستي، تو خود امام و فرزند امام هستي، تو خود حجت [خدايي] و پدر نه حجت از نسل خود هستي که نهمين آنها قائم انهاست». (مقتل خوارزمي، مکتبه المفيد، قم، ج 1، ص 146).

مقاله امامت در قرآن پايان يافت. اما از شماره آينده مقاله اي با نام «امامت از ديدگاه تشيع و تسنن» درج مي شود كه مبحث امامت را پي مي گيرد. با نظر خود ما را همراهي كنيد.



نظر شما راجع به اين مقاله

 

 نظر سنجي: عالي خوب متوسط  ضعيف  

     نظر متني:
    
نام/نشاني ايميل :
     متن :
              
                                                                         
               

     ارسال براي دوستان :
     نام شما:    نشاني ايميل:  
   
      

 



ويژه


انتشار اينترنتي مطالب يا چاپ در نشريات دانشجويي با ذکر منبع موجب امتنان است

نقل مطالب در ديگر نشريات با اطلاع ين مجموعه و ذکر منبع بلامانع است

بري چاپ در کتب، کسب اجازه کتبي الزامي است

اداره مشاوره و پاسخ نهاد نمایندگی مقام معظم رهبری در دانشگاه ها