خانه> تاريخ و سيره >2293


149

اول و پانزدهم هر ماه مهمان شماييم

 

بنام خدا - نسخه سوم نرم افزار پرسمان ويژه اندروید آماده شد

منو

بايگاني موضوعي
بايگاني شماره اي
گفتگوي زنده
عضويت
پرسش و پاسخ
پيگيري پاسخ
پاسخ سوالات غيرخصوصي
طرح سوال و ارتباط با ما

احكام نماز و روزه دانشجوي مسافر


جستجو



 

بورس مقالات

ابراز محبت دختر به...
درمان خود ارضايي ب...
قرص شب امتحان (تار...
پيامدهاي خودارضايي...
احضار روح با نعلبك...
نظرات مقاله «پيامد...
همجنسگرايي، علل و ...
هولوكاست چيست؟
گناهان كبيره
رابطه دختر و پسر
عجم، دشمن اهل بيت؟...
چشم چراني، آثار و ...
چگونه از ياران اما...
علامت قبولي توبه
تقويت اراده در انج...
احكام نماز و روزه ...
ماجراي دختران و پس...
شيوه هاي همسريابي
اخلاق پيامبر (4) -...
نقش قرآن در زندگي ...
شوخي هاي پيامبر
چه كنم گناه نكنم؟!
جلسه خواستگاري
...

چگونه با تقوي شوم
همه شرايط وضو
لیست کتب اداره مشا...
اثر بيدار ماندن بي...
گرايش دختران آمريك...
چرا فقط بي حجابي! ...
دفتر 30 پرسش ها و ...
اگه روسري خود را ب...
ايميل هايي از شيطا...
جايگاه و ارزش نماز...
چرا جنگ را ادامه د...
دوستي با نامحرم در...
شيوه هاي کنترل نفس...
اخلاق پيامبر(2)- م...
موي بلند و وضو
خاطره اي جالب از ز...
اخلاق پيامبر - توص...

آمار سایت


تعداد مقالات:
2161

بازدید مقالات:
6908269

بازدید سوالات:
2607980



روز «نوها » و « نو شدن ها» بازديد: 263

  نظر بدهيد  /   راي بدهيد  /   ارسال به دوستان  /   طرح سوال


روز «نوها » و « نو شدن ها» 

چگونه سنت ایرانی نوروز با انتظارات و دستورات اسلامی سازگار می شود؟
روايات مربوط به نوروز مختلف است؛ چنانكه روايت معلي بن خنيس از امام صادق(ع) دلالت بر عظمت و شرافت اين روز و انجام برخي اعمال مانند غسل، روزه و پوشيدن لباس نو دارد، از سوي ديگر، روايت امام كاظم(ع) دلالت بر عيد نبودن آن دارد. جمع بين اين دو روايت مشكل است به همين جهت آراء فقها و صاحب نظران در اين زمينه متفاوت است. البته به طور قطع عيد نوروز يكي از اعياد ملي ايرانيان است و ريشه در تاريخ كهن اين سرزمين داشته است. نكته ديگر توجه به نكات مثبت نوروز است كه زمينه تحول, نوسازي و پاكسازي فضاي خانواده و زندگي را فراهم مي كند و باعث نوعي شادي و شادابي مي شود و بهانه اي براي صله رحم, ديدار دوستان و تحقق روابط سازنده با ايشان است.

به هر حال، نبايد فراموش كنيم كه حضرت على عليه السلام مى فرمايد: هر روزى كه در آن، نافرمانى خدا نشود، عيد است. [1] پس بايد در عيد نوروز به كارهايى مشغول شويم كه ما را به خدا نزديك كند و از انجام كارهاى خرافى و  نامعقول خويشتن دارى كنيم. اعتقاد به ناميمونى روز سيزدهم فروردين و برگزارى مراسم چهارشنبه سورى، چون علّت عقلانى و شرعى ندارد، محكوم و مطرود است

 

نوروز از دیدگاه مقام معظم رهبری

 « نوروز، فرصتى است تا انسان به اصلاح امور روحى خود بپردازد. تحويل هر سال جديد شمسى - كه با نوعى تحول در عالم طبيعت مصادف مى‏باشد - فرصتى است تا انسان به تحول درونى و اصلاح امور روحى، معنوى، فكرى و مادى خود بپردازد. اين دعاى شريفى كه به ما تعليم داده‏اند تا در آغاز سال بخوانيم، درس همين تحول است. در اين دعا، از خداى متعال درخواست مى‏كنيم كه در حال و وضعيت روحى و نفسانى ما، تحول و دگرگونى مباركى را ايجاد كند. ايجاد تحول، كار خداست؛ اما ما موظفيم كه براى اين تحول در درون و در زندگى خود و در جهان، اقدام و تلاش كنيم و همت بگماريم.[2]

ما در دعاى آغاز تحويل، از خداى متعال مى‏خواهيم كه حالمان را به بهترين حال برگرداند. اين تغيير و تحول، يكى از بزرگ‏ترين اسرار حركت تكاملى انسان است كه اسلام ما را به آن امر كرده و دستور داده است؛ مخصوص كسان خاصى هم نيست. مبادا كسى خيال كند كه تغيير حال، از آن كسانى است كه طبق معيارهاى اسلامى، دچار بدحالى‏اند؛ حتى كسانى كه حال و اخلاق نيكى دارند، چون بهترين نيستند، از خدا مى‏خواهند كه به سمت بهترين حركت كنند. ما، هر كه هستيم، هر جا هستيم و در هر مرتبه‏اى از دانش، معرفت، كمال و اخلاق انسانى قرار داريم، بايد از خدا بخواهيم كه حالمان را نيكوتر كند و ما را به سمت كامل‏تر شدن پيش ببرد.[3]

 نوروز، روز نو نوروز، به معناى روز نو و حالت نو بوده و هست. از لحاظ طبيعت، روز اول حمل - كه اول بهار حساب شده است - روزى نو محسوب مى‏شود؛ ليكن روز نو، منحصر به تجديد وضعيتى در طبيعت نيست؛ همچنان كه در بعضى از روايات وارد شده در باب نوروز از ائمه هدى عليهم‏السلام، انسان خوب احساس مى‏كند كه آن بزرگواران هم بنا به رسم اسلام - كه همه جا رسوم و سنت‏ها و واژه‏ها را گرفت و محتواى آنها را عوض كرد - در مورد كلمه نوروز و روز نوروز، درصدد چنين كارى بودند. وقتى از امام عليه‏السلام سؤال مى‏كنند كه «ما النّيروز»، حضرت مى‏فرمايند: «اَتدرى ما النيروز؛ مى‏دانى كه نوروز چيست»؟ نمى‏گويند مى‏دانى نوروز چه وقتى است؛ مى‏فرمايند: مى‏دانى نوروز چيست؟ نوروز، يعنى روز و حالتى نو در تاريخ و زندگى بشر. آن وقت در معناى نوروز و اين كه نوروز چيست، در روايات مختلف، تعبيرات مختلفى هست؛ مثلاً آن روزى كه رسول اكرم صلى‏الله‏عليه‏وآله، اميرالمؤمنين عليه‏السلام را به خلافت منصوب كرد، آن روز، نوروز بود يا در روايت ديگر، آن روزى كه دجّال در آخرالزمان، به دست حضرت مهدى عليه‏السلام به قتل برسد، آن روز، نوروز است يا حتى در بعضى از روايات آمده، آن روزى كه آدم هبوط كرد، آن روز، نوروز بود. نوروز، يعنى روزى نو در تاريخ بشر و حالتى نو در زندگى انسان‏ها. على الظاهر در اين روايات، امام نمى‏خواهند بفرمايند كه آن روزى كه اين وقايع در آن اتفاق افتاده است يا خواهد افتاد، با روز اول حمل، مصادف بوده يا خواهد بود؛ نه، خيلى مستبعد است كه مراد اين باشد؛ مراد اين است كه معناى نوروز را بفهميم. نوروز، يعنى روزى كه شما با عمل خودتان، با حادثه‏اى كه اتفاق مى‏افتد، آن را نو مى‏كنيد. روز بيست و دوم بهمن كه ملت ايران، حادثه عظيمى را به كمك خدا تحقق بخشيد، روز نويى (نوروز) است. آن روزى كه امام امت، قاطعاً به دهان مستكبر قلدر گردن كلفت دنيا - يعنى آمريكا - مشت كوبيد، آن روز، روز نو و راه نويى (نوروز) بود؛ حادثه نويى بود كه اتفاق مى‏افتاد و افتاد. ما بايد نوروز را، نوروز كنيم. نوروز به حسب طبيعت، نوروز است؛ جنبه انسانى قضيه هم به دست ماست كه آن را نوروز كنيم.[4]

نوروز، اسلامى نه باستانى‏

 اسلام، عيد نوروز را گرفت؛ محتواى انسانى و اسلامى و معنوى به آن داد و به مردم برگرداند. اول تحويل سال، شما به دستور اسلام با خدا رابطه برقرار مى‏كنيد و مى‏گوييد: «يا مقلب القلوب و الابصار يا مدبر الليل و النهار يا محول الحول و الاحوال»؛ اى كسى كه گردش زمين و آسمان، گردش دل‏ها و چشم‏ها و گردش روزگاران به دست توست، اين گردش قراردادى سال را هم براى ما با بركت و مبارك قرار بده. ببينيد؛ نوروز و تحويل سال - رفتن از يك سال به سال ديگر - يك محتواى معنوى پيدا كرد. مردم را توصيه مى‏كند كه غسل كنيد؛ خود را شست‏وشو دهيد و تميزترين لباس‏ها را بپوشيد (البته صحبتى از لباس نو نيست؛ صحبت از لباس تميز است)؛ به ديدن يكديگر برويد؛ صله رحم كنيد؛ دل‏هايتان را شاد كنيد؛ به خودتان اميد بدهيد و با رويش طبيعت، يك رويش معنوى در دل خودتان به وجود آوريد. برخورد با عيد نوروز، اين است؛ لذا ما ايرانى‏ها، عيد نوروز را دوست مى‏داريم و آن را جشن مى‏گيريم؛ اما جشن ما، يك جشن سالم است. اسلام با هر كدام از مراسم قديمى كه برخورد مى‏كند، اين طور برخورد مى‏كند. البته بعضى از مراسم هست كه قابل اصلاح نيست؛ مثلاً اسلام درباره مراسم خرافى از روى آتش پريدن، حرفى ندارد و تأييد نمى‏كند؛ اما هيچ اشكالى نمى‏بيند كه مردم در مناسبتى از مناسبت‏هاى عيد، به فضاى باز بروند، با سبزه و طبيعت و صحرا، ديدارى تازه كنند، خود و طبيعت را با يكديگر نزديك كنند و لذت صحيح و سالم ببرند.[5]

اسلام در بسيارى از مواقع، با سنت‏ها اين كار را مى‏كند. مردم ما عين همين كار را با نوروز كردند؛ نوروز را نگه داشتند و محتواى آن را عوض كردند. نوروز در ايران، جشنى در خدمت حكومت‏هاى استبدادى قبل از اسلام بود! به همين خاطر است كه مى‏گويند: «نوروز باستانى»! نوروزش خوب است؛ ولى باستانى‏اش بد است! باستانى، يعنى اين كه همه اين جشن‏هاى دوره سال - مثل جشن نوروز يا جشن «مهرگان» يا جشن‏هاى ديگرى نظير «خردادگان»، «مردادگان» در خدمت حكومت‏هاى استبدادى و سلطنت‏هاى پوسيده دوران جاهليت ايران بود. محتواى نوروز، محتواى مردمى و خدايى نبود؛ توجه و ارادت به حضرت حق، در آن نبود؛ جهات عاطفى و انسانى و مردمى، در نوروز نبود. ملت ايران، نوروز را نگه داشتند؛ اما محتواى آن را عوض كردند. محتواى امروز نوروز ايرانى، غير از محتواى باستانى است.[6]

نوروز، مظهر ذوق ايرانى‏ به نظر من، آن چه كه ملت ايران در باب عيد نوروز انجام داده است، يكى از زيباترين و شايسته‏ترين كارهايى است كه مى‏شود با يك مراسم تاريخى و سنتى انجام داد. اول سال شمسى ما ايرانى‏ها - يعنى اول بهار - عيد نوروز است. اولاً ملت ايران افتخار دارد كه سال شمسى او هم سال هجرى است؛ يعنى همچنان كه سال قمرى، از مبدأ هجرت خاتم‏الانبيا صلى‏الله‏عليه‏وآله است، سال شمسى ما هم از مبدأ هجرت است. اين، به نظر من، نشان‏گر هنر و عشق و علاقه ايرانى به تعاليم مقدس اسلام و به آثار مطهر و مقدس نبوى است. در ضمن، اول سال را اول فصل بهار انتخاب كرده‏ايم؛ در حالى كه مسيحيان، اول زمستان را اول سال قرار مى‏دهند. ما اول بهار را اول سال خودمان قرار داده‏ايم كه اين هم يك ذوق و سليقه ايرانى است. اول بهار، اول رويش طبيعت، اول بيدارى باغ و راغ و بوستان و اول بالندگى همه موجودات زنده است. اين، بهتر از زمستان است كه وقت مردن و انجماد طبيعت و گياه و نباتات است. امروز، نوروز براى ملت ما عبارت است از اولاً توجه مردم به خدا؛ اول تحويل سال كه مى‏شود، مردم دعا مى‏خوانند؛ «يا محول الحول و الاحوال»؛ مى‏گويند: آغاز سال را با ياد خدا شروع مى‏كنند؛ توجه خود را به خدا زياد مى‏كنند. اين، ارزش است. ثانياً نوروز را بهانه‏اى براى ديد و بازديد و رفع كدورت‏ها و كينه‏ها و محبت به يكديگر قرار مى‏دهند. اين، همان برادرى و عطوفت اسلامى و همان صله رحم اسلام است؛ بسيار خوب است. ضمناً نوروز را بهانه‏اى براى زيارت اعتاب مقدسه قرار مى‏دهند كه اين بسيار خوب است.[7]

 پى ‏نوشت ها:

[1] - شرح نهج البلاغه ابن ابى الحديد، ج 20، ص 73.

[2]. پيام نوروزى رهبر انقلاب، فروردين 1369.

[3]. پيام نوروزى رهبر انقلاب، فروردين 1372.

[4]. سخنرانى در ديدار با مسئولان كشورى و لشگرى، نوروز 1369.

[5]. سخنرانى در جمع زائران حرم امام رضا عليه‏السلام، فروردين 1378.

[6]. سخنرانى در جمع زائران حرم امام رضا عليه‏السلام، فروردين 1377.

[7]. همان.



نظر شما راجع به اين مقاله

 

 نظر سنجي: عالي خوب متوسط  ضعيف  

     نظر متني:
    
نام/نشاني ايميل :
     متن :
              
                                                                         
               

     ارسال براي دوستان :
     نام شما:    نشاني ايميل:  
   
      

 



ويژه


انتشار اينترنتي مطالب يا چاپ در نشريات دانشجويي با ذکر منبع موجب امتنان است

نقل مطالب در ديگر نشريات با اطلاع ين مجموعه و ذکر منبع بلامانع است

بري چاپ در کتب، کسب اجازه کتبي الزامي است

اداره مشاوره و پاسخ نهاد نمایندگی مقام معظم رهبری در دانشگاه ها