خانه> قرآن و حديث >227


149

اول و پانزدهم هر ماه مهمان شماييم

 

بنام خدا - نسخه سوم نرم افزار پرسمان ويژه اندروید آماده شد

منو

بايگاني موضوعي
بايگاني شماره اي
گفتگوي زنده
عضويت
پرسش و پاسخ
پيگيري پاسخ
پاسخ سوالات غيرخصوصي
طرح سوال و ارتباط با ما

احكام نماز و روزه دانشجوي مسافر


جستجو



 

بورس مقالات

ابراز محبت دختر به...
درمان خود ارضايي ب...
پيامدهاي خودارضايي...
قرص شب امتحان (تار...
نظرات مقاله «پيامد...
احضار روح با نعلبك...
هولوكاست چيست؟
همجنسگرايي، علل و ...
گناهان كبيره
رابطه دختر و پسر
چشم چراني، آثار و ...
چگونه از ياران اما...
عجم، دشمن اهل بيت؟...
تقويت اراده در انج...
علامت قبولي توبه
ماجراي دختران و پس...
شيوه هاي همسريابي
اخلاق پيامبر (4) -...
نقش قرآن در زندگي ...
احكام نماز و روزه ...
شوخي هاي پيامبر
چه كنم گناه نكنم؟!
چگونه با تقوي شوم
همه شرايط وضو
گرايش دختران آمريك...
اثر بيدار ماندن بي...
جلسه خواستگاري
...

چرا فقط بي حجابي! ...
اگه روسري خود را ب...
ايميل هايي از شيطا...
جايگاه و ارزش نماز...
چرا جنگ را ادامه د...
دفتر 30 پرسش ها و ...
اخلاق پيامبر(2)- م...
موي بلند و وضو
خاطره اي جالب از ز...
اخلاق پيامبر - توص...
امام خميني(ره) و غ...
تا باشگاه هسته اي
مصحف فاطمه (س)

آمار سایت


تعداد مقالات:
1999

بازدید مقالات:
6110678

بازدید سوالات:
2558262



قرآن و مبارزه با تهاجم فرهنگي 3 بازديد: 6460

  نظر بدهيد  /   راي بدهيد  /   ارسال به دوستان  /   طرح سوال


در دو شماره گذشته با برخي عوامل پيشگيري از فساد و تهاجم فرهنگي در نگاه قرآن و اهل بيت آشنا شديد. در اين شماره كه آخرين شماره از اين مقالات است، عوامل بازدارنده و از بين برنده گناه و همچنين عوامل مشترك اشاره خواهد شد.

 

قرآن برخي عواملي ديگري را نيز براي عوامل پيشگيري از گناه و فساد طرح نموده که به صورت عميق تر و بادوام بيشتر هم در پيشگيري و بازدارندگي نقش و هم در رفع و برداشتن گناهان و آلودگي ها، جهت اختصار به صورت فهرست وار به آنها اشاره مي شود.

1.عبادت و دعا

اعمال عبادي مانند نماز و روزه و حج و ... نقش مهمي در بازدارندگي از گناهان دارند، قرآن درباره نماز مي فرمايد: « إِنَّ الصَّلاةَ تَنْهى  عَنِ الْفَحْشاءِ وَ الْمُنْكَر(عنکبوت/45)؛ براستي نماز انسان را از زشتي ها باز مي دارد.» و درباره روزه فرمود: «كُتِبَ عَلَيْكُمُ الصِّيامُ ... لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ(بقره/183)؛ روزه بر شما واجب شده ... شايد پروا پيشه شويد.»

در يک کلام درباره هر عبادت و پرستش حق مي گويد: « يا أَيُّهَا النّاسُ اعْبُدُوا رَبَّكُمُ ... لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ(بقره/21)؛ اي مردم پروردگارتان را عبادت کنيد شايد پروا پيشه شويد.»

2.انتخاب الگوهاي صحيح

انسان فطرتا عاشق کمال و از نقص و عيب گزيران است، همين امر باعث مي شود که به دنبال الگوي مطلوب و کاملي باشد الگوپذيري چون سازگار با فطرت انسان است از مؤثرترين روش هاي پيشگيري و رفع گناه شمرده مي شود در اين روش انسان نمونه اي عيني را مطلوب خويش قرار مي دهد و به شيبه سازي دست مي زند و گام در جاي او مي نهد. به همين جهت قرآن الگوهايي را معرفي مي کند. در يک آيه مي فرمايد: «لَقَدْ كانَ لَكُمْ في رَسُولِ اللّهِ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ»؛ (احزاب، 21)  و مسلما براي شما در زندگي رسول خدا سرمشق نيکويي است» و همين طور ابراهيم عليه السلام برخي افراد ديگر را به عنوان الگو معرفي مي کند. (ممتحنه، 4 و 6) که در رأس آن افراد ائمه اطهار قرار دارند.

3.دوري از دوستان ناباب

يکي از عوامل توسعه فساد و بي بند و باري مخصوصا در بين قشر جوان، رفقاي ناباب و نامناسب است. قرآن براي جلوگيري از اين عامل تذکراتي دارد که به برخي از آنها اشاره مي شود:

يک. حسرت دائمي: «و [بخاطر اور] روزي را که ستمکار دست خود را [از شدت حسرت] به دندان مي گزد و مي گويد «اي کاش» رسول (خدا) راهي برگزيده بودم! اي واي بر من، کاش فلان [شخص گمراه] را دوست خود انتخاب نکرده بودم ». (فرقان، 28)

دو. دوستي با تقوا پيشگان: « اْلأَخِلاّءُ يَوْمَئِذٍ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ إِلاَّ الْمُتَّقينَ؛ در آن روز ياران جز پرهيزگاران بعضى شان دشمن بعضى ديگرند». (زخرف، 67)

نار خندان باغ را خندان کند              صحبت مردانت از مردان کند

 

ج. عوامل بازدارنده و از بين برنده گناه و فساد

اين عوامل نيز خود به سه دسته تقسيم مي شود:

1-  عوامل فردي:

عوامل فردي دوري از گناه و فساد و رها شدن از دام اين بخش از تهاجم فرهنگي متعدد است که به برخي از آن ها اشاره مي شود.

يك- توبه و بازگشت: قرآن در بيش از 90 آيه را در قالب هاي مختلف مطرح و بيان نموده است  و آن را مهم ترين عامل رهائي از دام گناهان و فساد، و باعث رستگاري انسان مي داند. در آيه مي خوانيم: « تُوبُوا إِلَى اللّهِ جَميعًا أَيُّهَا الْمُؤْمِنُونَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ؛ اى مؤمنان همگى [از مرد و زن] به درگاه خدا توبه كنيد اميد كه رستگار شويد». (نور،31)

دو- ياد خدا و نعمت هاي او: ياد خدا و نعمت هاي او، با اين ديد که نعمت دهنده در همه جا حاضر است و تمام هستي حتي خطورات قلبي و تخيلات انسان را زير نظر دارد انسان را از پليدي و زشتي نگه مي دارد و به خوبي و نيکي وا مي دارد.

علي عليه السلام فرمود: «هر کس قبلش را به دوام ياد خدا آباد کند کردارش در نهان و آشکار نيکو گردد». (غرر الحکم، چاپ دانشگاه تهران، ج 5، ص 387)

در قرآن بيش از دويست بار کلمه «ذکر» و مشتقات آن به کار رفته است، از جمله مي فرمايد: «فَاذْكُرُوا آلاءَ اللّهِ وَ لا تَعْثَوْا فِي اْلأَرْضِ مُفْسِدينَ؛ پس نعمتهاى خدا را به ياد آوريد و در زمين سر به فساد برمداريد». (اعراف، 74) آيه مي رساند که ياد نعمت ها جلوي فساد را مي گيرد.

و در آيه ديگري فرمود: «اذْكُرُوا اللّهَ كَثيرًا لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ؛ خدا را بسيار ياد كنيد باشد كه رستگار شويد». (انفال، 45)

سه- عبرت گيري و پند آموزي: انسان با ملاحضه تاريخ و سرگذشت آنهايي که در فساد و بي بندي  فرو رفتند و در مقابل تهاجم فرهنگي تسليم شدند، و آبروي دنيا و آخرتشان را از دست دادند خود را از  فرورفتن در دام ها و تکرار خطاها و يا رها نمودن از آن، خود را بيمه کند.

علي عليه السلام فرمود: «و هر کس عبرت گيرد خود را [از فرو رفتن در خطاها و فسادها] دور نگه داشته  و هر کس خود را [از بدي ها] دور نگهداشت سالم مي ماند». (بحارالانوار، دارالحياء التراث، ح 78، ص 92)

قرآن در هشت آيه با صورت هاي مختلف دستور به عبرت گيري داده است و گاه صريحا فرمان داده است: « فَاعْتَبِرُوا يا أُولِي اْلأَبْصارِ ؛اى ديده وران عبرت گيريد». (حشر، 2)

2. عوامل خانوادگي:

سهم بزرگي از مفاسد اجتماعي، و پذيرش تهاجمات فرهنگي معلول سؤ تربيت خانواده هاست، و چنان که پدر و مادر خودشان وارسته و منزه باشند، و به فرزندان خويش توجه نموده، و در تربيت آنان کوتاهي ننمايند، بدون ترديد کمک شاياني به اصلاح جامعه بشري نموده زيرا مفسدين و معتادان، سارقين و قاتل ها، منحرفين و شرابي ها ... معمولا ريشه خانوادگي دارند.

قرآن با صراحت تمام به مردان و سرپرستان خانواده ها دستور مي دهد که هم خود را و هم فرزندان خود در مقابل گناهان و فساد و بي بند و باري نگهدارند و حفظ کنند.

«يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا قُوا أَنْفُسَكُمْ وَ أَهْليكُمْ نارًا وَقُودُهَا النّاسُ وَ الْحِجارَةُ عَلَيْها مَلائِكَةٌ غِلاظٌ شِدادٌ لا يَعْصُونَ اللّهَ ما أَمَرَهُمْ وَ يَفْعَلُونَ ما يُؤْمَرُونَ؛ اى كسانى كه ايمان آورده ايد خودتان و كسانتان را از آتشى كه سوخت آن مردم و نگهاست حفظ كنيد بر آن [آتش] فرشتگانى خشن [و] سختگير [گمارده شده] اند از آنچه خدا به آنان دستور داده سرپيچى نمى كنند و آنچه را كه مامورند انجام مى دهند». (تحريم، 6)

آيه خطاب به مؤمنان است از اين مي فهميم که خانواده ماي مؤمن و مسلمان هميشه در معرض تهاجمات گناه و فساد قرار دارند، بايد به گونه اي برنامه ريزي شود که بتوان جلوي آن تهاجمات را گرفت.

پيامبر اکرم فرمود: «خداوند هر مسؤلي، از مسئوليتي که به وي سپرده شده است، سؤال خواهد نمود، که آيا آن را به درستي به انجام رسانيد يا ضايع کرد حتي از مرد نسبت به خانواده اش سؤال خواهد شد». (شرح رساله حقوق، ج 1، ص 524)

پيامبر اکر م فرمود: «همراهي و دقت و مراقبت کنيد در امور فرزندانتان، و نيکو گردانيد تربيت آنها را؛ چرا که اولاد شما هديه هاي خداوند به شما مي باشند». (همان، ص 582)

3.عوامل اجتماعي:

قرآن افراد جامعه را واحد هاي جد افتاده بي ارتباط به هم نمي دانند، بلکه همگي را پيکري مي شمارد که به همديگر مرتبط و متصل و داراي ولايت بر يکديگرند، لذا وظائفي بر عهده دارند که برخي از آنها از اين قرار است:

يك-امر به معروف و نهي از منکر: مردان و زنان مؤمن برخي سرپرست برخي ديگرند، امر به معروف مي کنند و از زشتي ها باز مي دارند، نماز را به پاي داشته زکات مي پردازند و خداوند و پيامبرش را اطاعت مي کنند. ايشان هستند که خداوند بر ايشان رحمت مي آورد و به درستي که خداوند صاحب اقتدار و حکيم است». (توبه، 71)

امام باقر عليه السلام فرمود: «در آخر الزمان عده اي مورد اطاعت قرار مي گيرند، که رياکارند و به عبادت تظاهر مي کنند ولي کم خردان و کوتاه فکرانند. آنان به امر به معروف و نهي از منکر را واجب نمي شمارند، مگر آن هنگام که ايمن از هر گونه ضرري باشند. همواره به دنبال عذرتراشي و بهانه گيري و راه گريز از اين واجب الهي هستند به دنبال لغزش هاي علما و فساد عمل آنان مي باشند. آنان به سوي نماز و روزه و هر عملي که ضرري مالي يا جاني را متوجه آنان سازد، آنها را ترک مي گويند، همان گونه که برترين و شريف ترين واجبات؛ يعني امر به معروف و نهي از منکر را ترک گفته اند. به درستي که امر به معروف و نهي از منکر واجبي است که ديگر فرائض به واسطه آن به پا داشته مي شود آنگاه که جامعه اي اين گونه شد خداوند بر آنها غضب کرده و غضب وي عموميت خواهد يافت پس نيکاني که در جامعه همواره اشرارند، و نيز کوچکترها با بزرگ ترها هلاک خواهند شد به درستي که امر به معروف راه همه انبياست... پس با قلب هايتان به مخالفت گناه برخيزيد و با زبانهايتان آنها را رد کنيد. و ضربه هاي سخت خود را به پيشاني گنکاران وارد سازيد و در راه خداوند از سرزنش ملامت گران نهراسيد». (کافي، ج 5، ص 55)

دو- دولتمردان و حکومت اسلامي: حاکم و دولتمردان اسلامي در گام اول به عنوان الگوهاي جامعه وظيفه دارندف کارها و رفتار خويش را اصلاح نمايند، چرا که مردم به رفتار و اعمال آنها اقتدا مي کنند، در گام بعدي وظيفه دارند حدود تعزيرات اسلامي را براي جلوگيري از مفاسد اجتماعي قاطعانه و بدون ترس از اعتراض ابرقدرت ها و وابستگان آنها را اجرا نمايند.

علي عليه السلام هنگام اجراي يک حد از حدود الهي فرمود: «خدايا! تو به پيامبرت هنگامي که از دينت خبر مي داد فرمودي: اي محمد هر کس يک حد از مجازات هاي مرا تعطيل کرده و اجرا نکند، با من دشمني کرده، و بدين وسيله خواستار مخالفت با من شده است». (همان، ج 18، ص 309)

در گام سوم، دولتمردان، صدا و سيما، روزنامه ها، نوسيندگان و کلا دستگاه هاي تبليغاتي، وظيفه دارند، مردم و جوانان را از مفاسد و زيان هاي تهاجم فرهنگي آگاه نمايند، چرا که امروز وسيله اصلي براي تهاجم فرهنگي به جوامع انساني و اسلامي، همان تبليغات وسيع و گسترده است.



نظر شما راجع به اين مقاله

 

 نظر سنجي: عالي خوب متوسط  ضعيف  

     نظر متني:
    
نام/نشاني ايميل :
     متن :
              
                                                                         
               

     ارسال براي دوستان :
     نام شما:    نشاني ايميل:  
   
      

 



ويژه


انتشار اينترنتي مطالب يا چاپ در نشريات دانشجويي با ذکر منبع موجب امتنان است

نقل مطالب در ديگر نشريات با اطلاع ين مجموعه و ذکر منبع بلامانع است

بري چاپ در کتب، کسب اجازه کتبي الزامي است

اداره مشاوره و پاسخ نهاد نمایندگی مقام معظم رهبری در دانشگاه ها