خانه> شخصيتها >1434


149

اول و پانزدهم هر ماه مهمان شماييم

 

بنام خدا - نسخه سوم نرم افزار پرسمان ويژه اندروید آماده شد

منو

بايگاني موضوعي
بايگاني شماره اي
گفتگوي زنده
عضويت
پرسش و پاسخ
پيگيري پاسخ
پاسخ سوالات غيرخصوصي
طرح سوال و ارتباط با ما

احكام نماز و روزه دانشجوي مسافر


جستجو



 

بورس مقالات

ابراز محبت دختر به...
درمان خود ارضايي ب...
قرص شب امتحان (تار...
پيامدهاي خودارضايي...
احضار روح با نعلبك...
نظرات مقاله «پيامد...
همجنسگرايي، علل و ...
هولوكاست چيست؟
عجم، دشمن اهل بيت؟...
گناهان كبيره
چگونه از ياران اما...
چشم چراني، آثار و ...
علامت قبولي توبه
رابطه دختر و پسر
تقويت اراده در انج...
احكام نماز و روزه ...
اخلاق پيامبر (4) -...
ماجراي دختران و پس...
شيوه هاي همسريابي
نقش قرآن در زندگي ...
شوخي هاي پيامبر
جلسه خواستگاري
...

چه كنم گناه نكنم؟!
لیست کتب اداره مشا...
چگونه با تقوي شوم
همه شرايط وضو
دفتر 30 پرسش ها و ...
اثر بيدار ماندن بي...
گرايش دختران آمريك...
چرا فقط بي حجابي! ...
دوستي با نامحرم در...
اگه روسري خود را ب...
ايميل هايي از شيطا...
شيوه هاي کنترل نفس...
چرا جنگ را ادامه د...
جايگاه و ارزش نماز...
اخلاق پيامبر(2)- م...
خاطره اي جالب از ز...
موي بلند و وضو
اخلاق پيامبر - توص...

آمار سایت


تعداد مقالات:
2190

بازدید مقالات:
7256872

بازدید سوالات:
2622639



مدافعان بزرگ شیعه بازديد: 1587

  نظر بدهيد  /   راي بدهيد  /   ارسال به دوستان  /   طرح سوال


عالمانی که عمر پربرکتشان صرف دفاع از اعتقادات مذهب شیعه شد.

در صدر تاريخ شيعه نمونه‌هاي بسياري از اين پاسداران عقيده شيعه يافت مي‌شوند. ابن نديم كه به روش متكلمين و با روش‌هاي عقلي و نظري با مخالفان استدلال مي‌كرد، ابوالحسن علي بن اسماعيل از متكلمين طبقه اول شيعه كه كتاب‌هايي هم در اثبات شيعه مانند «الامامه» و «الاستحقاق» دارد، و به ويژه هشام بن حكم كه در مناظرات مربوط به امامت تخصص كامل داشت.

از هشام مناظره‌هاي بسياري باقي مانده كه در كتب روايي و تاريخي آمده است. ابوجعفر محمد بن نعمان مشهور به «مومن الطاق» هم از نخستين متكلمان شيعي و اهل مناظره بوده كه از او نيز كتبي در اثبات وصايت اميرالمومنين علي (عليه السلام) در كتب رجالي نام برده شده است. يونس بن عبدالرحمان قمي، ابوالحسن كوفي، زرارة بن اعين، ابان بن تغلب، ابوالصباح عبدي، ابوابراهيم ثقفي صاحب الغارات، فضل بن شاذان، فرزدق، كميت بن زياد، دعبل و عده‌اي ديگر كه در زمره فلاسفه، راويان حديث، متكلمان و شاعران شيعه مي‌باشند هم در پاسداري از مباني تشيع اقدامات بزرگي كرده اند. به مناسبت وفات آيت الله سيد مرتضي عسكري، در ادامه به ذكر زندگي و آثار برخي از مهمترين علماي شيعه كه بخش اعظمي از فعاليتشان مربوط به حراست از عقايد تشيع بوده است اشاره مي‌كنيم:

* شيخ مفيد
تا «قبل از شيخ مفيد، بزرگان مذهب تا مي‌توانستند از نصوص و منقولات، پا فراتر نمي‌نهادند و علماي شيعه در اصول و فروع، به كلام خدا و سنت نبوي بيشتر استناد مي‌جستند تا به مباني عقلي و فلسفي» [1] اما در اين دوره و به ويژه با ظهور شيخ مفيد، به«عقل گرايي» گسترده تر از گذشته توجه شد. شيخ مفيد هم مناظره مي‌كرد و هم كتاب منتشر مي‌ساخت.

از اين رو، شيخ مفيد در طول حيات خود مناظرات گوناگوني كرد كه از جمله آن‌ها مي‌توان به مناظره با قاضي عبدالجبار معتزلي، قاضي ابوبكر اشعري باقلاني، علي بن عيسي رماني و ديگر علماي جماعت اشاره كرد. همچنين كتاب‌هايي مانند «تصحيح الاعتقادات»، «الجمل»، «الاختصاص» و «اوائل المقالات» شيخ، مطالب عمده‌اي را درباره دفاع از اعتقادات شيعي و محاجه با مخالفان در بر مي‌گيرد.

شيخ مفيد افزون بر حراست علمي از تشيع، رهبر شيعيان هم بود. «در عصر شيخ مفيد كه خود عرب بود، شيعيان از آزادي و احترام بيشتري برخوردار گرديدند. وجود فقيه عالي مقامي چون شيخ مفيد در ميان آنان، اعتبار آن‌ها را بالا برد و بيش از پيش نزد دوست و دشمن، بر احترام آنان افزود. شيخ مفيد شيعيان را از پراكندگي نجات داد و اوضاع اسف بار آن‌ها را سامان بخشيد تا آن جا كه به اوج عزت رسيدند.» [2]

* علامه ابن مطهر حلي
عالم جليل القدر ديگري كه در پاسداري از حريم عقايد شيعه، يگانه دوران خود بود، علامه ابن مطهر حلي است. او چند نسل پس از شيخ مفيد متولد شد و آثار متعددي در شرح و اثبات اصل امامت از خود به يادگار گذاشت. كتاب‌هايي مانند «نهج الحق و كشف الصدق»، «الفين»، «الباب الحادي عشر»، «منهاج الكرامه» و تعداد ديگري از مصنفات علامه كه درباره مسائل عقيدتي شيعه و پاسخ به شبهات مخالفان نوشته شده است. علماي شيعه بارها بر اين كتاب‌هاي ارزشمند علامه، شرح و تعيلقه نوشته اند و هنوز هم براي دانشجويان عقيده شيعه مرجع مهم و قابل تاملي به شمار مي‌آيند.

آثار گرانسنگ علامه در زمينه امامت
تاثير علامه حلي در فضاي علمي زمانه اش به گونه‌اي بود كه ابن تيميه، عالم شاذ حنبلي را بر آن داشت كه رديه‌اي بر منهاج الكرامه بنويسد. او در اين رديه كه حاصلش كتاب «منهاج السنه» شد و امروز از كتب مقدس وهابيت عربستان به شمار مي‌آيد، از توهين به علامه هم فروگذار نكرد كه علماي اهل سنت را نيز به اعتراض واداشت. [3] همچنين علامه حلي در صورت لزوم به مناظره با علماي جماعت هم مي‌پرداخت و در اين مناظرات همانند آثار قلمي‌اش، پوشيده در نزاكت و منطق به بحث مي‌نشست.

* قاضي نورالله شوشتري
قاضي در شوشتر خوزستان دبده به جهان گشود. او با بيست و چهار واسطه به امام سجاد (عليه السلام) مي‌رسيد و از طرف مادر به سادات مرعشي منسوب بود. علامه نورالله در خانواده‌اي اهل علم پرورش يافت. علوم اوليه را در ميهن خود آموخت و سپس دانش خود را در مشهد تكميل كرد. در سال 993 هجري قمري به درجه اجتهاد نائل شد.

آرامگاه قاضي نورالله در هندوستان
علامه نورالله شوشتري در سال 993 براي ترويج و تبليغ مذهب شيعه به هندوستان مهاجرت كرد. در آنجا، قاضي به تاييد كتاب تفسير اهل سنت و حاكم سني لاهور پرداخت تا فضاي لازم براي تبليغ و كار خود را فراهم كند. سلطان جلال الدين اكبرشاه تيموري، سلطان حكومت گوركاني كه از مراتب فضل نورالله شوشتري آگاه شد او ر به مقام قضاوت نصب كرد. با اين وجود برخي متعصبين جماعت هميشه در پي ضربه زدن به او بودند. يكبار حتي به خاطر ذكر لفظ «عليه الصلاة و السلام» پس از نام اميرالمومنين علي (عليه السلام) بر قتل وي اجماع كنند. با اين حال قاضي تا پايان حكومت اكبر گوركاني در امان بود.

سيد شوشتري در دفاع و حراست از عقايد تشيع كتاب معروف «احقاق الحق» را تاليف كرد. اين كتاب پاسخي بود بر كتاب «ابطال الباطل» فضل الله روزبهان كه خود اين كتاب رديه‌اي عليه كناب «كشف الحق و نهج الصدق» علامه حلي بود. [4] اما اين كتاب مخفي بود. طبق زندگي نامه‌اي كه آيت الله مرعشي نجفي پيرامون اين عالم بزرگوار نوشته اند، «يكي از طلاب سني را به نام اينكه شيعه شده واداشتندكه دائما با قاضي معاشرت كرد تا به حدي كه جلب اطمينان او را نمود و تدريجا يك نسخه از كتاب احقاق الحق را اين طلبه شقي خائن به خط خود استنساخ كرد. و آن را نزد پادشاه [جهانگير گورگاني جانشين اكبرشاه] آورد و او را كاملا غضبناك نمود» و اين مقدمه‌اي شد بر آن كه سرانجام قاضي در راه دفاع از عقايد شيعه به طرز فجيعي به شهادت رسيد. [5]

* سلطان الواعظين
آيت الله سيد محمد شيرازي ملقب به سلطان الواعظين در ذي قعده 1314 هجري قمري متولد شد. اين عالم بزرگ پس از گذراندن تحصيلات در حوزه‌هاي عليمه تهران، قم و كربلا در محضر استاداني مانند آيت الله سيد ابوالحسن اصفهاني و مرحوم آية الله حائري يزدي، مشغول تاليف و تبليغ شد. آيت الله شيرازي به كشورهاي متعددي سفر كرد و با علماي اديان به مناظره پرداخت. در يكي از اين مناظره‌ها در هند، گويا گاندي هم حضور داشته است. [6]

اثر مهم و ماندگار ايشان، «شب‌هاي پيشاور» است كه نامي آشنا براي اهل مطالعه به شمار مي‌آيد. شب‌هاي پيشاور حاصل مناظره‌هاي گردآوري شده سلطان الواعظين با چند تن از علماي اهل سنت پيشاور پاكستان است كه طي ده جلسه از 23 رجب 1345 هجري قمري انجام شد. متن اين جلسات در آغاز در پاورقي جرايد و مطبوعات منتشر شد و سپس با ويرايش شخص آيت الله شيرازي به چاپ رسيد. تاليف مرحوم سلطان الواعظين يكي از پرطرفدارترين كتاب‌ها در زمينه دفاع از عقايد شيعه است كه تاكنون به چاپ‌هاي متعددي رسيده و به عربي هم ترجمه شده است.

* علامه محمدرضا مظفر
شيخ محمدرضا مظفر در پنج شعبان سال 1322 قمرى در محله‏ «براق» نجف اشرف به دنيا آمد. نامش را به خاطر پدرش كه پيش از تولد او درگذشته بود «محمدرضا» گذاشتند. محمدرضا مظفر با سرپرستى برادر بزرگ‏ترش شيخ عبدالنبى رشد و نمو يافت. خاندان او، «آل مظفر»، از دودمان‌هاي وجيه و شهره به علم و دانش در نجف بودند. پس از درگذشت شيخ عبدالنبى، برادر ديگرش، شيخ محمدحسن مظفر سرپرستى خانواده را به عهده گرفت.

مرحوم مظفر معتقد بود كه بهترين راه نزديكي شيعه و سني، افزايش آگاهى‌هاي عمومي و كوشش دانشمندان و قلم به دست‌هاي بصير و نيك خواه شيعه و سنى است. او از طرح و اجراي مباحثه‏‌ها و مناظره‏‌هاى مفيد و عالمانه دفاع مي‌كرد و دو طرف را از تعصب‏ ورزي بي جا برحذر مي‌داشت. برپايه همين رويكرد، خود علامه مظفر كتابي با عنوان «السقيفه» تاليف كرد كه به دور از تعصب و با بياني كاملا محققانه و خيرخواهانه، رويداد سقيفه بني ساعده را تحليلي تاريخي مي‌كرد. او در اين كتاب، دو عامل «هواى نفس» و «ابهام وقايع تاريخى» را بزرگترين مسبب اشتباه مورخان در تحليل و ارزيابى وقايع تاريخى معرفى كرده است. يكي ديگر از كارهاي قابل ذكر شيخ در اين باره انتشار كتاب «عقايد الاماميه» است كه در نوع خود كم نظير و پيشتاز به شمار مي‌آيد.

* علامه محمدحسين آل كاشف الغطاء
شيخ محمد حسين كاشف
الغطاء، در سال 1294 هجري قمري در محله عماره نجف ديده به جهان گشود. جد او آيت الله شيخ جعفر كاشفالغطاء سرشناسترين و پرآوازهترين فرد اين خاندان است و فرزندان و نوادگان وي از دانشمندان و مجتهدان بزرگ عراق بودند. اين عالم ارجمند افزون بر رهبري جمع كثيري از شيعيان و نمايندگي شيعه در مجالس متعدد، آثار گرانسنگي هم در دفاع از حريم شيعه تاليف كرد. آن دوران زماني بود كه بسياري از علماي معاصر شيعه، به تاليف كتاب‌هايي پرداختند كه ماهيت و حقيقت تشيع و اصول اعتقادي آن را به ويژه به پيروان ديگر مذاهب معرفي كند. اما در اين ميان، كتاب «اصل الشيعة و اصولها» (آيين شيعه و اصول اعتقادي آن)، به قلم آيت الله محمدحسين الكاشف الغطاء تاثير عجيبي بر جهان اسلام گذاشت.

آيت الله مكارم شيرازي كه اين كتاب را ترجمه‌اي روان و خواندني كرده است، درباره اين اثر ارزشمند مي‌نويسد: «مرحوم كاشف الغطاء، اين دانشمند و محقق بزرگ شيعه، حقاً دين خود را به ساحت مقدس حضرت جعفربن محمد (عليهما السلام) باانتشار كتاب «اصل الشيعه» ادا نمود. او با قلم توانا و موشكاف و پرمغز خود توانست بسيارى از پرده‌هاى اوهام را پاره كند و عقايد شيعه را آن چنان كه هست به عموم مسلمانان معرفى نمايد، تا بدانند شيعه نه بت پرست است و نه خارج از دين، نه على (عليه السلام) را خدا مى داند و نه او را از پيغمبر اسلام (صلى الله عليه وآله) شايسته تر مى شناسد، نه در دين خدا بدعتى گذاشته و نه قرآن را ناقص و تحريف يافته مى داند.»

* علامه عبدالحسين اميني
علامه شيخ عبدالحسين اميني در سال 1320 هجري قمري در تبريز زاده شد. تحصلات خود را از مدرسه طالبيه، كانون علمي و معرفتي تبريز آغاز كرد و از استادان آن ديار، دروس مقدماتي علم دين را آموخت. طبق رسم آن دوران، براي تكميل اندوخته‌هاي علمي خود راهي حوزه پررونق نجف اشرف شد. آيات عظام شيخ عبدالكريم يزدي، سيد ابوالحسن اصفهاني، محمدحسين آل كاشف الغطاء و كمپاني، از استادان او در حوزه نجف بودند. علامه را به زهد و تقوا و پشتكار عظيمش ستوده اند و همه اين‌ها را مي‌توان در تاليف شاهكار عظيم حوزه‌هاي شيعه، مجموعه «الغدير» مشاهده كرد.

الغدير دايرة المعارفى است درباره امامت و وصايت اميرالمومنين علي (عليه السلام) كه حول محور حديث شريف غدير خم مطرح مي‌شود. علامه در اين كتاب به نقد آثار و اشكالات افرادي مانند ابن تيميه، آلوسى، قصيمى و رشيدرضا مي‌پردازد. او در جستجوي اسناد حديث غدير كوشش فراواني كرد تا راويان حديث غدير را از ميان صحابه (110 نفر)، تابعين (84نفر) پيدا كرد. [7] افزون بر اين علامه در آثار اديبان و تاريخ نويسان نيز به جستجوي ردپاي غدير گشت و نشان داد كه نوعي تواتر عمومي درباره اين واقعه و وصايت حضرت علي (عليه السلام) وجود دارد. آيت الله اميني عمر شريف خود را حقيقتا صرف اين كتاب و دفاع از حريم شيعه كرد براي همين هم امروز هرگاه نامي از دفاع از شيعه و غدير مي‌آيد همه اذهان به سوي اين عالم غيور شيعه متوجه مي‌شود.

* علامه شرف الدين عاملي
علامه شرف الدين متولد 1290 هجري قمري در كاظمين عراق است. اين عالم جليل القدر در هشت سالگي به همراه پدر راهي لبنان شد و همان جا تحصيل دروس حوزوي را آغاز كرد. در هفده سالگي با دخترعموي خود ازدواج كرد و براي تكميل تحصيلات به عراق رفت. پس از دريافت اجازه اجتهاد در سي و دو سالگي به لبنان بازگشت و در آنجا حوزه علميه‌اي تاسيس كرد. مدتي نگذشت كه مردم لبنان دريافتند داراي رهبري واقعي و راهنمايي حقيقي شده اند.

سيد اهل مبارزه و سياست بود. يكي از مهمترين مجاهدات او مقابله با استعمار فرانسه و كوشش براي استقلال لبنان بود. علامه ضمنا از حركت‌هايي مانند نهضت ملي كردن نفت در ايران و ملي كردن كانال سوئز در مصر حمايت كرد. اما جداي از اين اقدامات، در عرصه عقيده و علم نيز به پاسداري از اسلام حقيقي پرداخت. در اين راستا مهمتر اثري كه به رشته تحرير درآورد و انصافا هم ماندگار و سودمند شد، كتاب «المراجعات» مجوعه مكاتبات مناظره گونه ايشان با شيخ سليم بشري مصري، عالم اهل سنت و شيخ الازهر وقت است كه در آن به دفاع از تشيع، اعتقادات آن و دلايل پيدايش آن مي‌پردازد. اجتهاد در مقابل نص هم اثر ديگر علامه در همين زمينه است.

* آيت الله سيد مرتضي عسكري
علامه  آيت اللّه  سيد مرتضي  عسكري، در سال  1293 هجري  خورشيدي  در شهر سامرا پاي  به  عرصه  هستي  نهاد. خانواده  او، روحاني  و ايراني  الاصل  و اهل  ساوه  بودند اما، دست  تقدير، والدين اش  را به  اين  شهر كشانده  بود تا در جوار قدسي  امام  هادي  و امام  عسكري(عليهماالسلام) سكنا گزيند.  علامه خيلي زود از نعمت پدر و مادر محروم شد. از ده  سالگي، به  اميد روزي  كه  خوشه چين  دامن  معرفت  مكتب  امامت  گردد و جهان  اسلام  از كام  زلال  او بهره ور شود، تحصيل علوم  ديني  را آغاز كرد.

علامه  سيد مرتضي  عسكري، داراي  تأليفات  فراواني  به  زبان‌هاي  عربي  و فارسي  است. با اين حال آنچه بيشترين شهرت و البته بركت معنوي را براي او و شيعيان همراه آورد نشر آثار گرانبهايي بود كه از عقايد شيعه دفاعي همه جانبه مي‌كرد. او افزون  بر بررسي  كتب  شيعه، احاديث  و روايات  اهل  سنت  را نيز به طور گسترده مورد بررسي  قرار داد و از آثارمورد اعتماد آنان  درصدد پاسخگويي برآمد. پرده برداري از افسانه دروغين عبدالله بن سبا، رفع شبهات اعتقادي مانند توسل و شفاعت، بررسي عميق ماجراي سقيفه نقش عايشه در تاريخ اسلام از مهمترين كارهاي علامه عسكري است.

* منابع:

1. محمود يزدي مطلق، مجموعه مقالات كنگره شيخ مفيد، شماره 5

2. علي دواني، مجموعه مقالات كنگره شيخ مفيد، شماره 29

3. رحيم ابوالحسني، انديشه تقريب، تابستان 1386، شماره 11

4. دانشكده ادبيات و علوم انساني دانشگاه تهران، زمستان 1378، شماره 152

5. تاريخ اسلام، فروردين 1350، شماره 30 و 31

6. حسن اردشيري، مبلغان 1385، شماره 87

7. نشريه پاسدار اسلام، 1382 شماره 255 و 256

به نقل از: سايت مشرق



نظر شما راجع به اين مقاله

 

 نظر سنجي: عالي خوب متوسط  ضعيف  

     نظر متني:
    
نام/نشاني ايميل :
     متن :
              
                                                                         
               

     ارسال براي دوستان :
     نام شما:    نشاني ايميل:  
   
      

 



ويژه


انتشار اينترنتي مطالب يا چاپ در نشريات دانشجويي با ذکر منبع موجب امتنان است

نقل مطالب در ديگر نشريات با اطلاع ين مجموعه و ذکر منبع بلامانع است

بري چاپ در کتب، کسب اجازه کتبي الزامي است

اداره مشاوره و پاسخ نهاد نمایندگی مقام معظم رهبری در دانشگاه ها