خانه> مهدويت >1114


149

اول و پانزدهم هر ماه مهمان شماييم

 

بنام خدا - نسخه سوم نرم افزار پرسمان ويژه اندروید آماده شد

منو

بايگاني موضوعي
بايگاني شماره اي
گفتگوي زنده
عضويت
پرسش و پاسخ
پيگيري پاسخ
پاسخ سوالات غيرخصوصي
طرح سوال و ارتباط با ما

احكام نماز و روزه دانشجوي مسافر


جستجو



 

بورس مقالات

ابراز محبت دختر به...
درمان خود ارضايي ب...
پيامدهاي خودارضايي...
قرص شب امتحان (تار...
احضار روح با نعلبك...
نظرات مقاله «پيامد...
هولوكاست چيست؟
همجنسگرايي، علل و ...
گناهان كبيره
رابطه دختر و پسر
چشم چراني، آثار و ...
چگونه از ياران اما...
عجم، دشمن اهل بيت؟...
تقويت اراده در انج...
علامت قبولي توبه
ماجراي دختران و پس...
شيوه هاي همسريابي
اخلاق پيامبر (4) -...
نقش قرآن در زندگي ...
احكام نماز و روزه ...
شوخي هاي پيامبر
چه كنم گناه نكنم؟!
چگونه با تقوي شوم
همه شرايط وضو
جلسه خواستگاري
...

گرايش دختران آمريك...
اثر بيدار ماندن بي...
چرا فقط بي حجابي! ...
اگه روسري خود را ب...
ايميل هايي از شيطا...
دفتر 30 پرسش ها و ...
جايگاه و ارزش نماز...
لیست کتب اداره مشا...
چرا جنگ را ادامه د...
اخلاق پيامبر(2)- م...
موي بلند و وضو
خاطره اي جالب از ز...
اخلاق پيامبر - توص...
امام خميني(ره) و غ...
تا باشگاه هسته اي

آمار سایت


تعداد مقالات:
2071

بازدید مقالات:
6399652

بازدید سوالات:
2579569



دلیل پنهانی بودن ولادت حضرت مهدی (عج) بازديد: 1794

  نظر بدهيد  /   راي بدهيد  /   ارسال به دوستان  /   طرح سوال


از روايات فراواني استفاده مي شود كه حضرت مهدي (عجل الله تعالي فرجه الشريف)، ولادتي استثنايي داشته و اين، براي بسياري سؤال برانگيز بوده و هست. از اين روي، ترسيم و تصوير و شرح مقدمات ولادت و برخورد مخالفان و دشمنان اهل بيت (عليهم السلام)، در برابر اين پديده، ضروري مي نمايد.

جريان امامت پيشوايان معصوم (علیهم السلام)، پس از رسول خدا (صلی الله علیه وآله وسلم) فراز و فرودهاي فراواني پيدا كرد. امامان معصوم (علیهم السلام)، با حفظ استراتژي كلي و خطوط اساسي امامت، در باره حفظ مكتب و ارزش هاي آن، روش هاي گوناگوني را در برابر ستم پيشه گان، در پيش گرفتند.

اين فراز و نشيب ها، تا زمان امامت علي بن موسي الرضا (علیه السلام)، استمرار داشت و ائمه (علیهم السلام) تا آن زمان، هر يك به تناسب زمان و مكان و ارزيابي شرايط و اوضاع سياسي و اجتماعي، موضعي خاصّ بر مي گزيدند.

پس از امام رضا (علیه السلام)، جريان امامت شكل ديگري يافت. امام جواد، و امام هادي و امام حسن عسكري (علیه السلام)، در برابر دستگاه حاكم و خلفاي عباسي موضعي يگانه برگزيدند.

پس از دو قرن و اندي كه از هجرت پيامبر (صلی الله علیه وآله وسلم) گذشت، و امامت به اين امامان رسيد، اندك اندك، در ميانِ حكومت گرانِ مسلمين در مركز خلافت نگراني هايي عميق جان گرفت. اين نگراني ها مربوط به اخبار و احاديث بسياري بود، كه در آن ها آمده بود: از امام عسكري (علیه السلام) فرزندي تولد خواهد يافت، كه برهم زننده اساس حكومت هاست. اين پيشگويي، هم در كتاب هاي پيشينيان آمده بود، و به وسيله آگاهان از آن كتاب ها، در ميان مسلمين نقل مي شد، و هم در احاديث و اخبار اسلامي، بويژه احاديث نبوي.

بدين گونه مي نگريم كه بر مبناي بشاراتِ كتبِ پيشينيان، و همچنين احاديث اسلامي، اشتهار يافته بود كه از امام يازدهم فرزندي پديد آيد، كه ويران كننده ي تخت ها، و فرو افكننده ي تاج ها، و پاي مال كننده ي قدرت هاست...

از اين روي بر فشارها و سخت گيري هاي نسبت به امام حسن عسكري (علیه السلام) افزوده شده، تا شايد با نابودي ايشان از تولد مهدي (عجل الله تعالی فرجه الشریف) و تداوم امامت جلو گيري شود. اما بر خلاف برنامه ريزي ها و پيش گيري هاي دقيق و پي در پي دشمنان، مقدمات ولادت امام مهدي (عجل الله تعالی فرجه الشریف) آماده شد و توطئه ستمگران، راه به جايي نبرد.

بدين علت بود كه چگونگي احوال مهدي (عجل الله تعالی فرجه الشریف)،ـ دوراني كه در شكم مادر بزرگوار خود بود، و سپس تولد او، ـ همه و همه، از مردم نهان داشته مي شد، و جز چند تن معدود، از نزديكان، يا شاگردان و اصحاب خاصّ امام عسكري(علیه السلام)، كسي او را پس از به دنيا آمدن نمي ديد. آنان نيز مهدي را گاه گاه مي ديدند، نه پيوسته و به صورت عادي.

در باره چگونگي ولادت ايشان مشهورترين گزارشي را كه مي توان ارائه كرد سخنان ارزشمند بانوي بزرگوار حضرت حكيمه (علیهاالسلام) عمه امام عسكري (علیه السلام) است.

شيخ صدوق، اين حادثه بزرگ را از زبان آن بانوي بزرگ چنين آورده است: حكيمه دختر امام جواد (علیه السلام) گويد: امام حسن عسكري (علیه السلام) مرا به نزد خود فرا خواند. و فرمود: اي عمه! امشب افطار نزد ما باش! كه شب نيمه ي شعبان است و خداي تعالي امشب حجّت خود را ـ كه حجّت او در روي زمين است ـ ظاهر سازد. گويد: گفتم: مادر او كيست؟ فرمود: نرجس. گفتم: فداي شما شوم اثري در او نيست، فرمود: همين است كه به تو مي گويم. گويد: آمدم و چون سلام كردم و نشستم، نرجس آمد كفش مرا بر دارد و گفت: اي بانوي من و بانوي خاندانم حالتان چطور است؟

گفتم: تو بانوي من و بانوي خاندان من هستي، گويد: از كلام من ناخرسند شد و گفت: اي عمه جان! اين چه فرمايشي است؟ گويد: بدو گفتم: اي دختر جان! خداي تعالي امشب به تو فرزندي عطا فرمايد كه در دنيا و آخرت آقا است. گويد: نرجس خجالت كشيد و حياء كرد.

و چون از نماز عشا فارغ شدم، افطار كردم و در بستر خود قرار گرفته و خوابيدم. در دل شب براي اداي نماز برخاستم و آن را به جاي آوردم؛ در حالي كه نرجس خوابيده بود و رخدادي براي وي نبود. سپس براي تعقيبات نشستم و پس از آن نيز دراز كشيدم و هراسان بيدار شدم. او همچنان خواب بود، پس برخاست و نماز گزارد و خوابيد.

حكيمه گويد: بيرون آمدم و در جست ‏و جوي فجر به آسمان نگريستم و ديدم فجر اوّل دميده است و او در خواب است. شك بر دلم عارض گرديد، ناگاه ابومحمّد از محل خود فرياد زد: اي عمه! شتاب مكن كه اين جا كار نزديك شده است. گويد: نشستم و به قرائت سوره «الم سجده» و سوره «يس» پرداختم. در اين ميان او هراسان بيدار شد و من به نزد او پريدم و بدو گفتم: اسم اللّه بر تو باد آيا چيزي را احساس مي كني؟ گفت: اي عمه! آري. گفتم: خودت را جمع كن و دلت را استوار دار كه همان است كه با تو گفتم، حكيمه گويد: مرا و نرجس را ضعفي فرا گرفت و به آواز سرورم به خود آمدم و جامه را از روي او برداشتم و ناگهان سرور خود را ديدم كه در حال سجده است و مواضع سجودش بر زمين است. او را در آغوش گرفتم، ديدم پاك و نظيف است. ابومحمّد فرياد بر آورد كه‏اي عمه! فرزندم را به نزد من آور! او را نزد وي بردم و او دو كف دستش را گشود و فرزند را در ميان آن قرار داد و دو پاي او را به سينه خود نهاد. پس زبانش را در دهان او گذاشت و دستش را بر چشمان و گوش و مفاصل وي كشيد. سپس فرمود: اى فرزندم! سخن گوي: گفت: «اَشْهَدُ اَنْ لا اِلهَ اِلاَّ اللّه وَحْدَهُ لاشَرِيك لَهُ وَ اَشْهَدُ اَنَّ محمّداً رَسُولُ اللّهِ» سپس درود بر اميرالمؤمنين و ائمه (علیهم السلام) فرستاد تا آن كه بر پدرش رسيد و زبان در كشيد».

معمولاً كسي كه داراي فرزند مي شود، خويشان، دوستان و همسايگان از آن آگاه مي شوند، بِويژه اگر شخص داراي موقعيت اجتماعي ممتاز باشد، اين مسأله از كسي پوشيده نمي ماند. اما با توجه به آنچه ياد شد از مهمّ ترين ويژگي هاي ولادت حضرت مهدي (عجل الله تعالی فرجه الشریف) مخفي بودن آن است.

خداوند متعال مي دانست اگر امامان پيشين ظاهر شوند از كشته شدن در امان خواهند بود بر خلاف مهدي (عجل الله تعالی فرجه الشریف) كه اگر ظاهر شود كشته خواهد شد و اگر يكي از پدران مهدي كشته مي شد حكمت و تدبير الهي اقتضا مي كرد ديگري به جاي او نصب گردد ولي اگر مهدي كشته شود مصلحت و تدبير امور انسان ها اقتضا نمي كرد كه خداوند امام ديگري به جاي وي نصب نمايد.

امام عسكري (علیه السلام) با بياني لطيف اين حقيقت را در پاسخ به حكيمه خاتون عمه خويش كه پرسيده بود: از چه كسي حضرت مهدي (عجل الله تعالی فرجه الشریف) متولد مي شود و من در نرجس آثار بارداري نمي بينم؟ اين گونه بيان فرموده است: «از همان نرجس. نه از ديگري.» حكيمه گويد: به نزد او رفتم و پشت و شكم او را وارسي كردم و آثار بارداري در او نديدم، به نزد امام برگشتم و كار خود را به او گزارش كردم، تبسمي فرمود و گفت: «در هنگام فجر آثار بارداري برايت نمودار خواهد گرديد، زيرا مَثَل او مَثَل مادر موسي (علیه السلام) است كه آثار بارداري در او ظاهر نگرديد و كسي تا هنگام ولادتش از آن آگاه نشد، زيرا فرعون در جست و جوي موسي، شكم زنان باردار را مي شكافت و اين نظير موسي (علیه السلام) است». البته اين پنهان بودن ولادت نه نخستين بار و نه واپسين بار بوده بلكه در موارد فراواني نقل شده كه مي توان از آن جمله به ولادت پنهاني ابراهيم خليل (علیه السلام) از ترس كشته شدن به دست پادشاه زمانش و هم چنين به ولادت پنهاني موسي بن عمران (علیه السلام) از ترس كشته شدن به دست فرعون اشاره كرد.



نظر شما راجع به اين مقاله

 

 نظر سنجي: عالي خوب متوسط  ضعيف  

     نظر متني:
    
نام/نشاني ايميل :
     متن :
              
                                                                         
               

     ارسال براي دوستان :
     نام شما:    نشاني ايميل:  
   
      

 



ويژه


انتشار اينترنتي مطالب يا چاپ در نشريات دانشجويي با ذکر منبع موجب امتنان است

نقل مطالب در ديگر نشريات با اطلاع ين مجموعه و ذکر منبع بلامانع است

بري چاپ در کتب، کسب اجازه کتبي الزامي است

اداره مشاوره و پاسخ نهاد نمایندگی مقام معظم رهبری در دانشگاه ها