دختري 22 ساله و دانشجوي مهندسي كامپيوتر در دانشگاه سراسري در تهران هستم كه با يكي از هم دانشكده اي هايم قصد ازدواج دارم. ايشان در مورد رنگ پوشش من بسيار سختگيري مي كنند و معتقدند فقط رنگ مشكي مي تواند براي يك زن سنگين و مناسب باشد. مي گويد يك زن سنگين فقط از رنگ مشكي استفاده مي كند. من بارها برايش توضيح داده ام كه نوع رفتار زن و طرز پوشش او اهميت دارد و زنهاي زيادي در اطراف ما هستند كه با رنگ لباس ديگر بسيار با شخصيت و موقر هستند و زن اگر از رنگ هايي كه سبك و تحريك آميز نباشد استفاده كند هيچ اشكالي ندارد. از نظر اسلام هم طبق مطالعه اي كه داشتم پوشش زن رنگ خاصّي ندارد و الان هم در ميان مسلمان هايي كه مقيد به حجاب هستند در بلاد مختلف، رنگ هاي مختلفي معمول شده است؛ من اين عقيده را دارم كه يك زن مسلمان مي تواند با رنگ هاي ديگر كه جلب توجه نكند به همان اندازه حجاب و وقار خود را حفظ كند. وقتي اين توضيحات را به ايشان مي دهم و مي گويم در هيچ جاي اسلام رنگ مشكي به عنوان رنگ برتر براي پوشش زن در نظر گرفته نشده و حتي با استفاده مطلق يعني سر تا پا از رنگ مشكي احساس بدي پيدا مي كنم و رنگ لباس در روحيه تأثير مستقيم دارد حرف مرا قبول نمي كند. خود من به حجاب اعتقاد دارم و از نوع پوششي كه باعث جلب توجه شود شديدا بيزارم. معتقدم لباس زن و رفتار و وقار او، او را در جامعه حفظ مي كند و مطمئنم در زمينه حجاب و پوششم كوتاهي نمي كنم. در حال حاضر كه به اختيار خودم لباس مي پوشم از رنگ مشكي زياد استفاده مي كنم و رنگ مشكي را هم اصلا بد نمي دانم، فقط استفاده مطلق از اين رنگ را قبول ندارم اما ايشان حتي اين طرز فكر مرا نمي پذيرند و افراط مي كنند. نمي دانم چگونه طرز فكر او را نسبت به اين مسأله به سمت درست هدايت كنم. لطفا مرا راهنمايي كنيد.
پوشش زن رنگ خاصّي ندارد و الان هم در ميان مسلمان هايي كه مقيد به حجاب هستند در بلاد مختلف، رنگ هاي مختلفي معمول شده است؛ ولي شك نيست پوشش زن بايد طوري باشد كه رنگ آن مايه تحريك ديگران نشود و همان طور كه مردان غالباً در لباس ها و پوشش خود رنگ هاي سنگين انتخاب و از رنگ هاي جلف پرهيز مي كنند و آن را به بچه ها واگذار مي كنند، زنان هم در صحنه اجتماع كه ظاهر مي شوند، بايد مثل مردان از رنگ هاي سنگين استفاده كنند كه منشأ مفاسد نشود.
ترديدى نيست كه برخى از رنگ ها ديده ها را خيره مى سازد، و پاره اى ديگر نگاه ها را از خود مى راند و دور مى سازد. اكنون سؤال مى شود كداميك از اين دو براى تأمين حجاب واقعى و مصونيت معنوى جامعه و خيره نكردن چشم ها و برنيفروختن آتش شهوت مفيدتر است؟ مگر ما در جامعه اى زندگى نمى كنيم كه ميليونها جوان در اوج غريزه جنسى به سر مى برند و در سخت ترين شرايط جوانى از امكان ازدواج محرومند و كافى است با اندك جرقه اى شعله هاى غريزه در وجودشان برافروخته شود و به انواع گناهان وناراحتى ها مبتلا گردند؟ پس چرا به هر وسيله ممكن ـ حتى با گزينش رنگ مناسب لباس در جامعه ـ به سلامت دينى و روحى و روانى آنان كمك نكنيم و موجب جلب توجه آنان و قرارگرفتن شان در دام مفاسد نشويم؟ در عين حال علماى دين نسبت به خصوص رنگ ها تأكيدچندانى نكرده، ولى بر اين مسأله پاى مى فشارند كه لباس نبايد موجب جلب توجه و عواقب سوء ناشى از آن باشد. ازاين رو است كه در طول تاريخ زنان مسلمان به ميل خود لباس مشكى را براى حجاب برگزيدند و اين سنت حسنه مورد تقرير و پذيرش پيامبر(ص) و امامان(ع) قرارگرفت، زيرا آنان به اين وسيله احساس امنيت و مصونيت بيشترى مى كردند. (ر.ك: حجاب در اديان الهى، محمدى آشنانى).


پرسمان را در پیام رسان های ایرانی سروش/ایتا/گپ به نشانی @porseman همراهی کنید

سایت موضوعی قرآن و حدیث سایت موضوعی اهل بیت علیهم السلام سایت موضوعی مهدویت سایت موضوعی سیاسی سایت موضوعی معارف
سایت موضوعی اخلاق سایت موضوعی عرفان های نوظهور سایت موضوعی احکام سایت موضوعی مشاوره سایت موضوعی حقوق زن
سایت موضوعی لبخند سایت موضوعی وهابیت سایت موضوعی ادیان سایت نکات قرآن