معناي روان آيه: «امن يجيب المضطر اذا ... » چيست و با توجه به معنا چرا و با چه سندي در مواقع خاصي پنج دفعه قرائت مي شود؟

(أَمَّنْ يُجِيبُ الْمُضْطَرَّ إِذا دَعاهُ وَ يَكْشِفُ السُّوءَ وَ يَجْعَلُكُمْ خُلَفاءَ الْأَرْضِ أَ إِلهٌ مَعَ اللَّهِ قَلِيلاً ما تَذَكَّرُونَ) << يا كسى كه دعاى مضطر را اجابت مى‏كند و گرفتارى را برطرف مى‏سازد، و شما را خلفاى زمين قرار مى‏دهد، آيا معبودى با خداست؟ كمتر متذكر مى‏شويد!>> در سومين سؤال، از اين سؤالات پنجگانه كه مجموعه‏اى از يك بازپرسى و محاكمه معنوى را تشكيل مى‏دهد،سخن از حل مشكلات، و شكستن بن‏بستها و اجابت دعاها است، مى‏گويد:آيا معبودهاى بى ارزش شما بهترند يا كسى كه دعاى مضطر و درمانده را به اجابت مى‏رساند و گرفتارى و بلا را بر طرف مى‏كند؟! (أَمَّنْ يُجِيبُ الْمُضْطَرَّ إِذا دَعاهُ وَ يَكْشِفُ السُّوءَ). آرى در آن هنگام كه تمام درهاى عالم اسباب به روى انسان بسته مى‏شود كارد به استخوانش مى‏رسد، و از هر نظر درمانده و مضطر مى‏گردد، تنها كسى كه مى‏تواند قفل مشكلات را بگشايد، و بن‏بستها را بر طرف سازد، و نور اميد در دلها بپاشد، و درهاى رحمت به روى انسانها درمانده بگشايد، تنها ذات پاك او است و نه غير او. از آنجا كه اين واقعيت به عنوان يك احساس فطرى در درون جان همه انسانها است، بت پرستان نيز به هنگامى كه در ميان امواج خروشان دريا گرفتار مى‏شوند تمام معبودهاى خود را فراموش كرده، دست به دامن لطف اللَّه مى‏زنند همانگونه كه قرآن مى‏گويد: (فَإِذا رَكِبُوا فِي الْفُلْكِ دَعَوُا اللَّهَ مُخْلِصِينَ لَهُ الدِّينَ): <<هنگامى كه سوار كشتى مى‏شوند خدا را مى‏خوانند در حالى كه پرستش را مخصوص او مى‏دانند>> (عنكبوت- 65).سپس مى‏افزايد: نه تنها مشكلات و ناراحتيها را بر طرف مى‏سازد بلكه شما را خلفاى زمين قرار مى‏دهد (وَ يَجْعَلُكُمْ خُلَفاءَ الْأَرْضِ).<<آيا با اينهمه معبودى با خدا است؟ >>(أَ إِلهٌ مَعَ اللَّهِ).ولى شما كمتر متذكر مى‏شويد و از اين دلائل روشن پند و اندرز نمى‏گيريد (قَلِيلًا ما تَذَكَّرُونَ) منظور از خُلَفاءَ الْأَرْضِ ممكن است به معنى ساكنان زمين و صاحبان آن باشد، چرا كه خدا با آن همه نعمت و اسباب رفاه و آسايش و آرامش كه در زمين قرار داده انسان را حكمران اين كره خاكى ساخته، و او را براى سلطه بر آن آماده كرده است.مخصوصا هنگامى كه انسان در اضطرار فرو مى‏رود و به درگاه خدا رو مى‏آورد و او به لطفش بلاها و موانع را بر طرف مى‏سازد، پايه‏هاى اين خلافت مستحكمتر مى‏شود (و از اينجا رابطه ميان اين دو بخش از آيه روشن مى‏گردد).و نيز ممكن است اشاره به اين باشد كه خدا ناموس حيات را چنين قرار داده كه دائما اقوامى مى‏آيند و جانشين اقوام ديگر مى‏شوند كه اگر اين تناوب نبود تكاملى صورت نمى‏گرفت «2».تفسير نمونه، ج‏15، ص: 518 استفاده از این آیه نورانی در دعا ها مستند به سند خاصی نیست وامری ذوقی است چون در این آیه خداوندخود را اجابت کننده دعای مضطر معرفی کرده است از این ویژگی و صفت بربوبی در دعا استفاده می شود و در واقع خود را مضطر و خداوند را اجابت کننده دعوت مضطر دانسته و از او اجابت دعای خود را درخواست می کنیم .وبلحاظ تبرك به پنج تن آل عبا پنج بار ويا 14بار به نيت چهارده معصوم(ع) اين آيه را تلاوت مي كنند.

در مورد سوالات احکام، جهت اطلاع از آخرين استفتائات با دفتر مرجع تقليد خود در تماس باشيد
برچسب ها: آيه «امن يجيب...»    نمل، آيه 62